• Geminidy – najlepszy deszcz meteorów w roku

    Koniec roku tradycyjnie stoi pod znakiem Geminidów – roju meteorów nie zawsze docenianego przez miłośników amatorskich obserwacji nieba. Geminidy jednak to najbardziej obfity w zjawiska deszcz „spadających gwiazd” w całym kaledarzu.

    Jak każdy zwarty strumień cząstek zwany rojem meteorów, Geminidy mają okres, w którym są aktywne. W ich przypadku jest to dość wąskie okno czasowe między 4 a 16 grudnia. W trakcie aktywności roju może nastąpić maksimum, czyli pik aktywności zjawisk. Geminidy takie maksimum mają około 14 listopada. W tym roku wyliczone ono zostało na poranek wspomnianego dnia grudnia. Zatem aby zobaczyć ten niezwykły spektakl, należy na obserwacje przeznaczyć noc z 13 na 14 grudnia.

    Każdy z nas zna sierpniowe Perseidy. Być może zaskoczy Was fakt, że Geminidy przebijają je ilością zjawisk, dochodzącą do 120 w ciągu godziny!

    Geminid (ⒸWally Pacholka, astropics.com)

    Czytaj dalej!!  Post ID 2012

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Zakrycie i odkrycie Regulusa przez Księżyc

    Okres zakryć jasnych gwiazd przez Księżyc trwa. Miesiąc temu obserwowaliśmy Aldebarana znikającego za i wyłaniającego się zza tarczy księżycowej. Wieczorem 8 grudnia nasz satelita zakryje Regulusa – najjaśniejszą gwiazdę w gwiazdozbiorze Lwa. Będzie to zjawisko dużo łatwiejsze w obserwacji i ciekawsze zarazem.

    Mimo, że Regulus jest słabiej świecącym obiektem, niż Aldebaran, to wciąż jest to gwiazda jasna, doskonale widoczna gołym okiem. Oczywiście w pobliżu Księżyca (szczególnie podczas zakrycia) jej blask zostanie mocno zaślepiony, dlatego do obserwacji warto użyć choćby najmniejszej lornetki.

    Czytaj dalej!!  Post ID 2012

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Niebiański trójkąt Księżyca, Wenus i Jowisza

    Wenus wciąż zbliża się do Słońca i jest coraz trudniej widoczna na porannym niebie. Planeta nie powiedziała jednak swojego ostatniego słowa podczas aktualnego okresu jej widoczności. Nad ranem 17 listopada dojdzie do złączenia Wenus, Jowisza oraz Księżyca. Ciała niebieskie ułożą się niemal w równoboczny trójkąt bardzo nisko nad wschodnim horyzontem.

    Zjawisko będzie widoczne bardzo krótko przed wschodem Słońca, około godziny 6. Najpóźniej ze wspomnianych obiektów wzejdzie Wenus. Trzeba będzie na nią poczekać, aby ujrzeć na nieboskłonie trójkąt w komplecie. Kiedy już wszystkie trzy ciała niebieskie pojawią się nad horyzontem, będzie już stosunkowo jasno, a około pół godziny później tło nieba stanie się zbyt jasne do obserwacji tej koniunkcji.

    Złączenie to będzie ciekawe zarówno ze względu na układ ciał, ale i na fazę Księżyca, która wyniesie tylko 1.5% przy całkiem wygodnej do obserwacji jego wysokości ok 10 stopni!

    Źr.: Stellarium
    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Wspaniała koniunkcja Wenus z Jowiszem

    Nad ranem 13 listopada dojdzie do bardzo bliskiego złączenia 2 najjaśniejszych planet. Wenus i Jowisz miną się w odległości liczącej połowę widocznej średnicy Księżyca. Tego dnia warto wstać rano.

    Planety we wspomniany listopadowy poranek dokonają swoistej zmiany warty. Wenus, która przez kilka miesięcy była widoczna na porannym niebie, zbliża się aktualnie do Słońca i czas jej widoczności się kończy. Jowisz natomiast po tym, jak zniknął nie tak całkiem dawno temu z wieczornego nieba, wyłonił się zza Słońca po przeciwnej jego stronie. Gazowy olbrzym każdego poranka pnie się coraz wyżej na nieboskłonie.

    Źr. Stellarium

    Czytaj dalej!!  Post ID 2012

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Zakrycie Aldebarana przez Księżyc

    W nocy z 5 na 6 listopada, a konkretnie 6.11 nad ranem Księżyc zakryje na kilkadziesiąt minut najjaśniejszą gwiazdę w konstelacji Byka – Aldebarana. Zjawisko będzie widoczne w całej Polsce w nieco różnych momentach.

    Księżyc wzejdzie w niedzielę 5 listopada przed godziną 18. Już od wczesnych chwil nad horyzontem, nasz satelita przemierzał będzie obszar nieba, w którym znajduje się gromada otwarta gwiazd o nazwie Hiady. W ciągu nocy będziemy mogli zobaczyć zakrycia i odkrycia gwiazd z tej gromady. Należy spoglądać na niebo co najmniej przez lornetkę i szukać gwiazd po wschodniej („lewej”) stronie od Srebrnego Globu. Księżyc z czasem będzie się przesuwał właśnie w tę stronę i zakrywał obiekty z Hiad, by po kilkudziesięciu minutach odkryć je po przeciwnej stronie. Celowo nie podaję tutaj momentów zakryć i odkryć, ponieważ będzie tych zjawisk kilka, a dla każdej lokalizacji czasy te różnią się nawet o kilkanaście minut. Polecam zatem śledzić wędrówkę Księżyca przez Hiady i polować na zakrycia i odkrycia na podstawie widoku w naszej lornetce czy teleskopie.

    Aldebaran tuż przed zakryciem przez Księżyc (źr. Stellarium)

    Czytaj dalej!!  Post ID 2012

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather