• Archiwum kategorii Pla­ne­ty
  • Wenus wie­czo­rem, Wenus rano

    Nie­zwy­kła sytu­acja ma aktu­al­nie miej­sce na wie­czor­nym i poran­nym nie­bie. Wenus — naj­ja­śniej­sza pla­ne­ta widocz­na z Zie­mi jest widocz­na przez naj­bliż­sze dni zarów­no po zacho­dzie, jak i przed wscho­dem Słoń­ca. Kolej­na taka oka­zja na obser­wa­cje Wenus po zmierz­chu o świ­cie wystą­pi dopie­ro w 2025 roku.

    Pla­ne­ta Wenus w nor­mal­ny­ch oko­licz­no­ścia­ch obser­wo­wal­na jest albo wie­czo­rem, albo rano. Wyni­ka to z fak­tu, że znaj­du­je się ona albo po wschod­niej albo po zachod­niej stro­nie Słoń­ca. Dla­te­go też Wenus zacho­dzi póź­niej, niż nasza gwiaz­da (widocz­no­ść wie­czor­na) lub zanim Słoń­ce wzej­dzie (widocz­no­ść wschod­nia).

    Wenus wieczorem i rano 18/19 marca 2017 (źr. Stellarium)
    Wenus wie­czo­rem i rano 1819 mar­ca 2017 (źr. Stel­la­rium)

    Czy­taj dalej!!  Post ID 1720

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Naj­lep­sza widocz­no­ść Mer­ku­re­go w 2016 roku

    Naj­bliż­sze dni sta­ną pod zna­kiem Mer­ku­re­go — naj­bliż­szej Słoń­cu pla­ne­ty Ukła­du Sło­necz­ne­go. Ten malut­ki
    ska­li­sty glob jest zazwy­czaj nie­wi­docz­ny na nie­bie ze wzglę­du na jego bli­sko­ść do naszej dzien­nej
    gwiaz­dy. Tym razem jed­nak, pod koniec wrze­śnia i na począt­ku paź­dzier­ni­ka będzie ina­czej. Bez tru­du dostrze­że­my Mer­ku­re­go gołym okiem, a widok dodat­ko­wo upięk­szy wąski sierp Księ­ży­ca.

    Mer­ku­ry przez więk­szo­ść roku skry­wa się w bla­sku wscho­dzą­ce­go lub zacho­dzą­ce­go Słoń­ca. Nawet jeśli na
    swo­jej orbi­cie wychy­la” się on mak­sy­mal­nie w bok” od naszej gwiaz­dy, to kąt pod jakim patrzy­my na oba
    cia­ła powo­du­je, że pla­ne­ta może zacho­dzić prak­tycz­nie nawet rów­no ze Słoń­cem, tyl­ko po pro­stu odda­lo­na od
    nie­go dość znacz­nie w lewą lub pra­wą stro­nę. Ten pla­stycz­ny i autor­ski opis ozna­cza oczy­wi­ście
    per­spek­ty­wę oso­by patrzą­cej na ten układ z Zie­mi 🙂 Uży­wa­jąc pro­fe­sjo­nal­nej ter­mi­no­lo­gii — gdy Mer­ku­ry
    odda­la się dla ziem­skie­go obser­wa­to­ra naj­bar­dziej jak może od Słoń­ca, jest wte­dy w tzw. mak­sy­mal­nej
    elon­ga­cji od gwiaz­dy. Czy­taj dalej!!  Post ID 1720

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Pół­cie­nio­we zaćmie­nie Księ­ży­ca i zakry­cie Nep­tu­na

    Poło­wa wrze­śnia przy­no­si nam kil­ka cie­ka­wy­ch zja­wi­sk zwią­za­ny­ch z Księ­ży­cem. Srebr­ny Glob 15 dnia mie­sią­ca zakry­je naj­dal­szą pla­ne­tę Ukła­du Sło­necz­ne­go — Nep­tu­na, a dzień póź­niej doj­dzie do tzw. pół­cie­nio­we­go zaćmie­nia Księ­ży­ca. Oba zja­wi­ska nie będą łatwo dostrze­gal­ne, lecz mimo wszyst­ko łatwo dostęp­ne albo przez Inter­net lub przy uży­ciu sprzę­tu foto­gra­ficz­ne­go.

    Wie­czo­rem 15 wrze­śnia nasz sate­li­ta znów zakry­je Nep­tu­na. Znów, bo w tym roku mogli­śmy obser­wo­wać toż­sa­me zja­wi­sko pod koniec czerw­ca, co poka­za­łem Wam pod­czas trans­mi­sji na żywo w YouTu­be.

    Czy­taj dalej!!  Post ID 1720

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Wiel­ka koniunk­cja Wenus i Jowi­sza

    27 sierp­nia 2016 roku doj­dzie do eks­tre­mal­nie bli­skie­go złą­cze­nia Wenus i Jowi­sza. Te 2 naj­ja­śniej­sze pla­ne­ty na ziem­skim nie­bie miną się w odle­gło­ści zale­d­wie 14 śred­ni­cy kąto­wej Księ­ży­ca! Tak cia­snej koniunk­cji mię­dzy tymi obiek­ta­mi nie było od 2 lat. Zja­wi­sko, choć spek­ta­ku­lar­ne, będzie jed­nak dość trud­nym w obser­wa­cji ze wzglę­du na poło­że­nie pla­net na pol­skim nie­bo­skło­nie.

    Czy­taj dalej!!  Post ID 1720

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Wyj­ście Gani­me­de­sa z cie­nia Jowi­sza 28.06.2016 (+stre­am)

    Jowi­sz z ukła­dem 4 jego naj­więk­szy­ch księ­ży­ców zwa­ny­ch gali­le­uszo­wy­mi jest bar­dzo cie­ka­wym tema­tem obser­wa­cji każ­de­go miło­śni­ka astro­no­mii. Te cia­ła nie­bie­skie nazy­wa­ne są czę­sto mina­tur­ką Ukła­du Sło­necz­ne­go, ponie­waż zacho­wa­nie się księ­ży­ców pla­ne­ty ide­al­nie odzwier­cie­dla mecha­ni­kę ukła­du pla­ne­tar­ne­go. Prak­tycz­nie z godzi­ny na godzi­nę poło­że­nie sate­li­tów zmie­nia się na tyle, że moż­na zauwa­żyć róż­ni­cę. Cza­sa­mi docho­dzi rów­nież do spe­cy­ficz­ny­ch zja­wi­sk w tym ukła­dzie taki­ch, jak zakry­cia księ­ży­ców przez tar­czę Jowi­sza, przej­ścia księ­ży­ców przed tar­czą pla­ne­ty, zaćmie­nia księ­ży­ców oraz wyj­ścia księ­ży­ców z cie­nia. Czy­taj dalej!!  Post ID 1720

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather