• Archiwum kategorii Planety
  • Poranny taniec planet i Księżyca 17-19 września 2017

    Widowiskowe poranki czekają na tych, którzy będą mieli na tyle silną wolę, aby wstać wcześnie rano. Od 17 do 19 września dojdzie do istnego tańca planet i Księżyca. Merkury, Mars, Wenus oraz nasz satelita w dynamicznym ruchu po sferze niebieskiej będą zbliżać się do siebie i mijać nawzajem, tworząc niezwykły spektakl.

    Aby stać się świadkiem serii złączeń wspomnianych planet i Księżyca, trzeba wstać po godzinie 5 rano. Wtedy to wszystkie wymienione wcześniej obiekty będą już nad wschodnim horyzontem, a jednocześnie będzie na tyle wcześnie, aby niebo nie było jeszcze zbyt jasne od zbliżającego się do wschodu Słońca. Dokładny czas najlepszej widoczności obiektów różnić się będzie od lokalizacji obserwatora. Obserwując ze wschodnich części Polski, trzeba będzie spojrzeć w niebo wcześniej, niż na zachodzie kraju. Poniżej przedstawiam grafiki prezentujące układ ciał niebieskich o godzinie 5:30 w Krakowie.

    Oczywiście wszystkie obiekty powinny bez problemu być widoczne gołym okiem.

    Czytaj dalej!!  Post ID 1964

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Wenus wieczorem, Wenus rano

    Niezwykła sytuacja ma aktualnie miejsce na wieczornym i porannym niebie. Wenus – najjaśniejsza planeta widoczna z Ziemi jest widoczna przez najbliższe dni zarówno po zachodzie, jak i przed wschodem Słońca. Kolejna taka okazja na obserwacje Wenus po zmierzchu o świcie wystąpi dopiero w 2025 roku.

    Planeta Wenus w normalnych okolicznościach obserwowalna jest albo wieczorem, albo rano. Wynika to z faktu, że znajduje się ona albo po wschodniej albo po zachodniej stronie Słońca. Dlatego też Wenus zachodzi później, niż nasza gwiazda (widoczność wieczorna) lub zanim Słońce wzejdzie (widoczność wschodnia).

    Wenus wieczorem i rano 18/19 marca 2017 (źr. Stellarium)
    Wenus wieczorem i rano 18/19 marca 2017 (źr. Stellarium)

    Czytaj dalej!!  Post ID 1964

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Najlepsza widoczność Merkurego w 2016 roku

    Najbliższe dni staną pod znakiem Merkurego – najbliższej Słońcu planety Układu Słonecznego. Ten malutki
    skalisty glob jest zazwyczaj niewidoczny na niebie ze względu na jego bliskość do naszej dziennej
    gwiazdy. Tym razem jednak, pod koniec września i na początku października będzie inaczej. Bez trudu dostrzeżemy Merkurego gołym okiem, a widok dodatkowo upiększy wąski sierp Księżyca.

    Merkury przez większość roku skrywa się w blasku wschodzącego lub zachodzącego Słońca. Nawet jeśli na
    swojej orbicie „wychyla” się on maksymalnie „w bok” od naszej gwiazdy, to kąt pod jakim patrzymy na oba
    ciała powoduje, że planeta może zachodzić praktycznie nawet równo ze Słońcem, tylko po prostu oddalona od
    niego dość znacznie w lewą lub prawą stronę. Ten plastyczny i autorski opis oznacza oczywiście
    perspektywę osoby patrzącej na ten układ z Ziemi 🙂 Używając profesjonalnej terminologii – gdy Merkury
    oddala się dla ziemskiego obserwatora najbardziej jak może od Słońca, jest wtedy w tzw. maksymalnej
    elongacji od gwiazdy. Czytaj dalej!!  Post ID 1964

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Półcieniowe zaćmienie Księżyca i zakrycie Neptuna

    Połowa września przynosi nam kilka ciekawych zjawisk związanych z Księżycem. Srebrny Glob 15 dnia miesiąca zakryje najdalszą planetę Układu Słonecznego – Neptuna, a dzień później dojdzie do tzw. półcieniowego zaćmienia Księżyca. Oba zjawiska nie będą łatwo dostrzegalne, lecz mimo wszystko łatwo dostępne albo przez Internet lub przy użyciu sprzętu fotograficznego.

    Wieczorem 15 września nasz satelita znów zakryje Neptuna. Znów, bo w tym roku mogliśmy obserwować tożsame zjawisko pod koniec czerwca, co pokazałem Wam podczas transmisji na żywo w YouTube.

    Czytaj dalej!!  Post ID 1964

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Wielka koniunkcja Wenus i Jowisza

    27 sierpnia 2016 roku dojdzie do ekstremalnie bliskiego złączenia Wenus i Jowisza. Te 2 najjaśniejsze planety na ziemskim niebie miną się w odległości zaledwie 1/4 średnicy kątowej Księżyca! Tak ciasnej koniunkcji między tymi obiektami nie było od 2 lat. Zjawisko, choć spektakularne, będzie jednak dość trudnym w obserwacji ze względu na położenie planet na polskim nieboskłonie.

    Czytaj dalej!!  Post ID 1964

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather