• Archiwum kategorii Pla­ne­ty
  • Poran­ny taniec pla­net z zakry­ciem Satur­na

    Ostat­ni pora­nek stycz­nia oraz dwa kolej­ne na począt­ku lute­go będą oka­zją do podzi­wia­nia fan­ta­stycz­ne­go ukła­du pla­net i Księ­ży­ca na nie­bie. Całość zwień­czy zakry­cie Satur­na przez tar­czę nasze­go sate­li­ty!

    31 stycz­nia nad ranem doj­dzie do pierw­szej z trzech wspo­mnia­nych koniunk­cji. Księ­życ znaj­dzie się dokład­nie pomię­dzy Wenus i Jowi­szem, będąc w fazie bar­dzo wąskie­go sier­pa. Po godzi­nie 6:00 na powo­li jaśnie­ją­cym nie­bie te 3 cia­ła nie­bie­skie będą pre­zen­to­wać się nie­sa­mo­wi­cie pięk­nie. Wystar­czy spoj­rzeć w kie­run­ku połu­dnio­wo-wschod­nim, dość nisko nad hory­zont, aby móc podzi­wiać to potrój­ne złą­cze­nie. Poniż­sza gra­fi­ka przed­sta­wia wspo­mnia­ny układ.

    Koniunk­cja Księ­ży­ca z Wenus i Jowi­szem 2019.01.31

    Czy­taj dalej!!  Post ID 2158

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Kosmicz­na uczta — Wiel­ka Opo­zy­cja Mar­sa i naj­dłuż­sze zaćmie­nie Księ­ży­ca!

    Wszy­scy miło­śni­cy astro­no­mii w naszej czę­ści świa­ta cze­ka­ją na tę noc. 27 lip­ca 2018 roku doj­dzie do iście kosmicz­ne­go zbie­gu oko­licz­no­ści. Tego same­go wie­czo­ru zoba­czy­my 2 bar­dzo rzad­kie zja­wi­ska astro­no­micz­ne naraz. Doj­dzie do naj­dłuż­sze­go w XXI wie­ku cał­ko­wi­te­go zaćmie­nia Księ­ży­ca oraz do tzw. Wiel­kiej Opo­zy­cji Mar­sa. Tego po pro­stu nie moż­na prze­ga­pić!

    Rekor­do­wo dłu­go krwa­wią­cy Księ­życ

    Krwa­wym Księ­ży­cem nazy­wa­my cał­ko­wi­cie zaćmio­ny Srebr­ny Glob. Przy­bie­ra on wte­dy krwi­sto­czer­wo­ną bar­wę, ponie­waż docie­ra do nie­go tyl­ko świa­tło, któ­re prze­szło przez gęste war­stwy ziem­skiej atmos­fe­ry i zosta­ło nie­mal cał­ko­wi­cie odfil­tro­wa­ne z wyjąt­kiem wła­śnie czer­wo­nej czę­ści pasma widzial­ne­go.

    Do cał­ko­wi­te­go zaćmie­nia Księ­ży­ca docho­dzi w momen­cie, gdy w jed­nej linii usta­wią się odpo­wied­nio Słoń­ce, Zie­mia i Księ­życ. Jeśli nasz sate­li­ta znaj­dzie się w płasz­czyź­nie orbi­ty Zie­mi, wpa­da w cień, któ­ry rzu­ca nasza pla­ne­ta w prze­strze­ni kosmicz­nej. Nie dzie­je się tak zawsze, bo Księ­życ nie orbi­tu­je Zie­mi w tej­że płasz­czyź­nie, lecz jest do niej lek­ko nachy­lo­ny.

    Czy­taj dalej!!  Post ID 2158Facebooktwittergoogle_plusmailby feather


  • Naj­lep­sza widocz­ność Mer­ku­re­go w 2018 roku

    Marzec to okres naj­lep­szej widocz­no­ści Mer­ku­re­go, naj­bliż­szej Słoń­cu pla­ne­ty, w całym 2018 roku. Jest ona przez więk­szość cza­su zbyt bli­sko Słoń­ca na nie­bie, aby wygod­nie ją obser­wo­wać. Tyl­ko w cza­sie, gdy Mer­ku­ry wychy­la” się od naszej gwiaz­dy na mak­sy­mal­ną odle­głość kąto­wą, patrząc z Zie­mi, a tak­że gdy nachy­le­nie płasz­czy­zny orbit pla­net jest sprzy­ja­ją­ce, może­my wygod­nie zoba­czyć Mer­ku­re­go na nie­bie. 1819 dnia mie­sią­ca może­my go zaob­ser­wo­wać w towa­rzy­stwie Wenus oraz Księ­ży­ca.

    Co praw­da jasność tej ogni­stej pla­ne­ty sys­te­ma­tycz­nie spa­da, lecz w oba wspo­mnia­ne wyżej wie­czo­ry łatwo ją znaj­dzie­my już 45 minut po zacho­dzie Słoń­ca oko­ło 10 stop­ni nad zachod­nim hory­zon­tem. To tak jak­by­śmy wzię­li linij­kę na wypro­sto­wa­nej ręce i odmie­rzy­li 10 cm od hory­zon­tu.

    Poniż­sze map­ki poka­zu­ją poło­że­nie Mer­ku­re­go wzglę­dem Wenus i Księ­ży­ca (źr. Stel­la­rium). Naj­ła­twiej odna­leźć Wenus, któ­ra jak zawsze jest bar­dzo jasna i od razu rzu­ca się w oczy. 18 mar­ca poni­żej Wenus znaj­dzie się bar­dzo wąski sierp Księ­ży­ca, któ­ry dzień póź­niej powę­dru­je wyso­ko nad obie pla­ne­ty. Mer­ku­ry z kolei będzie się znaj­do­wał powy­żej Wenus i lek­ko na pra­wo.

    Zja­wi­sko potrwa do nie­co ponad godzi­ny po zacho­dzie Słoń­ca, gdy pla­ne­ty będą już bar­dzo nisko nad hory­zon­tem i ziem­ska atmos­fe­ra zakłó­ci ich widok.Facebooktwittergoogle_plusmailby feather


  • Poran­ny taniec pla­net i Księ­ży­ca 1719 wrze­śnia 2017

    Wido­wi­sko­we poran­ki cze­ka­ją na tych, któ­rzy będą mie­li na tyle sil­ną wolę, aby wstać wcze­śnie rano. Od 17 do 19 wrze­śnia doj­dzie do ist­ne­go tań­ca pla­net i Księ­ży­ca. Mer­ku­ry, Mars, Wenus oraz nasz sate­li­ta w dyna­micz­nym ruchu po sfe­rze nie­bie­skiej będą zbli­żać się do sie­bie i mijać nawza­jem, two­rząc nie­zwy­kły spek­takl.

    Aby stać się świad­kiem serii złą­czeń wspo­mnia­nych pla­net i Księ­ży­ca, trze­ba wstać po godzi­nie 5 rano. Wte­dy to wszyst­kie wymie­nio­ne wcze­śniej obiek­ty będą już nad wschod­nim hory­zon­tem, a jed­no­cze­śnie będzie na tyle wcze­śnie, aby nie­bo nie było jesz­cze zbyt jasne od zbli­ża­ją­ce­go się do wscho­du Słoń­ca. Dokład­ny czas naj­lep­szej widocz­no­ści obiek­tów róż­nić się będzie od loka­li­za­cji obser­wa­to­ra. Obser­wu­jąc ze wschod­nich czę­ści Pol­ski, trze­ba będzie spoj­rzeć w nie­bo wcze­śniej, niż na zacho­dzie kra­ju. Poni­żej przed­sta­wiam gra­fi­ki pre­zen­tu­ją­ce układ ciał nie­bie­skich o godzi­nie 5:30 w Kra­ko­wie.

    Oczy­wi­ście wszyst­kie obiek­ty powin­ny bez pro­ble­mu być widocz­ne gołym okiem.

    Czy­taj dalej!!  Post ID 2158Facebooktwittergoogle_plusmailby feather


  • Wenus wie­czo­rem, Wenus rano

    Nie­zwy­kła sytu­acja ma aktu­al­nie miej­sce na wie­czor­nym i poran­nym nie­bie. Wenus — naj­ja­śniej­sza pla­ne­ta widocz­na z Zie­mi jest widocz­na przez naj­bliż­sze dni zarów­no po zacho­dzie, jak i przed wscho­dem Słoń­ca. Kolej­na taka oka­zja na obser­wa­cje Wenus po zmierz­chu o świ­cie wystą­pi dopie­ro w 2025 roku.

    Pla­ne­ta Wenus w nor­mal­nych oko­licz­no­ściach obser­wo­wal­na jest albo wie­czo­rem, albo rano. Wyni­ka to z fak­tu, że znaj­du­je się ona albo po wschod­niej albo po zachod­niej stro­nie Słoń­ca. Dla­te­go też Wenus zacho­dzi póź­niej, niż nasza gwiaz­da (widocz­ność wie­czor­na) lub zanim Słoń­ce wzej­dzie (widocz­ność wschod­nia).

    Wenus wieczorem i rano 18/19 marca 2017 (źr. Stellarium)
    Wenus wie­czo­rem i rano 1819 mar­ca 2017 (źr. Stel­la­rium)

    Czy­taj dalej!!  Post ID 2158Facebooktwittergoogle_plusmailby feather