Sezon na obłoki srebrzyste

Czy mieliście kiedyś okazję w trakcie lata widzieć po zachodzie Słońca dziwne chmury nad północno-zachodnim lub północnym horyzontem, które wydawały się żarzyć elektryczno-niebieskim kolorem? Być może były to tak zwane obłoki srebrzyste (ang. Noctilucent Clouds), fenomen, który znany jest ludzkości dopiero od 200 lat.

Obłoki srebrzyste to najwyżej występujące w atmosferze chmury. Znajdują się one na wysokości ponad 83 km w tzw. mezosferze, na granicy kosmosu. Tworzą się one poprzez kondensowanie sie kryształków lodu wokół pyłu meteoroidowego. Pył ten powstaje na skutek wchodzenia w ziemską atmosferę materii kosmicznej, która spala się pod wpływem tarcia o cząsteczki powietrza. Obłoki srebrzyste są zatem czymś w rodzaju połączenia meteorologii i astronomii. Na pewno warte są polowań na nie i uwiecznienia na zdjęciu.

Obłoki srebrzyste pokazują się na niebie latem. Szukać ich należy nisko nad północno-zachodnim, północnym lub północno-wschodnim horyzontem tam, gdzie niebo jest najjaśniejsze od oświetlającego je spod widnokręgu Słońca. Wyglądają jak świecące na elektryczno-niebieski kolor chmury pierzaste. Oczekiwać ich należy w czasie od pół godziny po zachodzie Słońca, do późnego wieczora, gdy północno-zachodni horyzont jest jeszcze dość jasny. Adekwatnie możemy na nie polować przed wschodem naszej gwiazdy. Czas ten wiąże się z położeniem Słońca pod horyzontem. Nasza gwiazda oświetla te chmury od spodu, a jej światło odbija sie od obłoków srebrzystych i wraca na powierzchnię Ziemi, dzięki czemu widzimy ten fenomen natury. Zjawisko to nie jest widoczne każdego wieczora i brzasku. Jest ulotne w swojej istocie i dlatego też jest tak piękne i tym bardziej warto polować na obłoki srebrzyste, gdy tylko pogoda pozwala.

Facebooktwittergoogle_plusmailby feather