• Złączenie Księżyca, Marsa i Spiki

    Późnym wieczorem 19 lutego na niebie pojawi się ciekawy trójkąt, którego wierzchołki stworzą Księżyc, Mars oraz Spika – najjaśniejsza gwiazda w konstelacji Panny. Dzielić je będzie od siebie od 3 do 5 stopni. Będzie to więc dość bliskie zbliżenie. Złączenia wypatrywać można od ok. godziny 23:00, początkowo bardzo nisko nad wschodnim horyzontem, aż do świtu.

    Księżyc, Mars i Spika 19.02.2014

    Złączenie Księżyca, Marsa i Spiki, 19.02.2014 (źr.: Stellarium)

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Wenus najjaśniejsza w 2014 roku

    Od kilku tygodni nad ranem możemy podziwiać pięknie lśniącą na niebie Wenus – drugą w kolejności od Słońca planetę Układu Słonecznego. Jej blask w tygodniu 10-16 stycznia 2014 będzie jednak wyjątkowo silny. Wenus w tym okresie osiągnie największą w całym roku jasność, która wyniesie ok -4.4 mag. Tak duży blask planety przy warunkach ciemnego otoczenia powoduje rzucanie cieni przez oświetlane przez nią przedmioty! Warto zatem wstać o 5 rano i spojrzeć w stronę wschodniego horyzontu. Wtedy Wenus wznosi się nad jego linię i lśni na nieboskłonie do około godziny 6:30, gdy świt rozmyje blask planety. Oczywiście po okresie największego blasku Wenus nadal będzie wdzięcznym obiektem porannych obserwacji. Osoby dysponujące lornetką lub teleskopem będą mogły dodatkowo zauważyć, że kształt planety to sierp przypominający ten księżycowy.

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Złączenie Księżyca z Merkurym

    Wieczorem 31 stycznia będziemy mieli okazję zaobserwować najbliższą Słońcu planetę, czyli Merkurego, w niedalekiej odległości od Księżyca. Nasz naturalny satelita zbliży się na dystans około 10 stopni od tej planety i będzie dobrym punktem odniesienia do odnalezienia jej na jeszcze jasnym niebie. Merkury jest obiektem trudnym w obserwacji, gdyż zawsze znajduje się blisko Słońca. Powoduje to, że widoczny jest on niedługo po zachodzie lub przed wschodem naszej dziennej gwiazdy nisko nad horyzontem, i to w najlepszym przypadku. Niebo jest wtedy jeszcze jasne i przeszkadza w odnalezieniu planety. Dlatego też warto wykorzystać okazję i posłużyć się pobliskim Księżycem do nawigacji. Dodatkowo w tym czasie Merkury znajdzie się w tzw. maksymalnej elongacji tego roku, czyli największej kątowej odległości od Słońca na niebie. Czyżbyśmy lepszych warunków nie mogli sobie wyobrazić? Teoretycznie. Bo w praktyce tego wieczora Księżyc będzie jeszcze bardzo „młody” jako ekstremalnie wąski sierp w fazie wynoszącej jedynie 1%, czyli tyle jego średnicy będzie oświetlone przez Słońce. Czeka nas zatem nie lada wyzwanie i niewykluczone, że najpierw odnajdziemy Merkurego, a potem Księżyc. Polecam użyć lornetki, która bardzo nam pomoże w poszukiwaniach i obserwacjach. Poniższa mapka pokazuje pozycję obu obiektów nad zachodnim horyzontem oraz względem siebie, około godziny 17:00 dla centrum Polski. Mieszkańcy zlokalizowani na zachód od centrum kraju zobaczą taki widok kilka minut później. Ci zlokalizowanie na wschód – wcześniej. Jeśli nie uda nam się tego dnia, nic straconego. Szczegóły pod mapką.

    Księżyc i Merkury 31.01.2014

    Merkury i Księżyc 31.01.2014 godz. 17:00 (centrum Polski) (źr.: Stellarium)

    Dzień później, czyli wieczorem 1 lutego sytuacja znacznie się poprawi. Księżyc „nabierze kształtów” i powinien być już bez trudu dostrzegalny, tym bardziej, że będzie znacznie wyżej nad horyzontem. Merkury znajdzie się około 7 stopni pod Księżycem. Obiektów wyszukujmy na niebie jak najwcześniej po zachodzie Słońca, gdy zacznie się już ściemniać. Realnie będzie to ponownie około godziny 17:00. Poniżej mapka dla 1 lutego.

    Księżyc i Merkury 01.02.2014

    Merkury i Księżyc 01.02.2014 godz. 17:00 (centrum Polski) (źr.: Stellarium)

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Złączenie Księżyca z Wenus

    Poranek 29 stycznia przywita nas pięknym spotkaniem dwóch najjaśniejszych wieczorno-nocnych obiektów na niebie, czyli Księżyca i Wenus. W tym miesiącu mieliśmy już okazję obserwować oba ciała niebieskie w bliskim złączeniu. Było to 2 stycznia wieczorem. Tym razem niedługo przed wschodem Słońca pojawią się one nad południowo-wschodnim horyzontem, a dzielić je będzie niecałe 5 stopni. To tyle, ile ok. 5 cm na linijce, którą trzymalibyśmy na wyciągniętej przed siebie ręce. Smaku temu złączeniu nadawać będzie niezwykle wąski sierp Księżyca, którego faza wyniesie zaledwie 4% jego średnicy.

    Księżyc i Wenus 29.01.2014

    Złączenie Księżyca z Wenus 29.01.2014 06:30 (źr. Stellarium)

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather