• Archiwum kategorii Koniunk­cje (złą­cze­nia)
  • Złą­cze­nie Księ­ży­ca z Wenus

    Ostat­nie­go dnia stycz­nia doj­dzie do wido­wi­sko­we­go złą­cze­nia Księ­ży­ca z Wenus, ale tak­że i Mar­sem. Pla­ne­ty będą odda­lo­ne od sie­bie i od nasze­go sate­li­ty zale­d­wie o kil­ka stop­ni.

    Wenus i Ksiezyc 31.01.2016

    Zja­wi­ska może­my wyszu­ki­wać już po zmierz­chu na połu­dnio­wo-zachod­nim nie­bie. Z łatwo­ścią odnaj­dzie­my jasne obiek­ty, jaki­mi są Wenus oraz Księ­życ w posta­ci wąskie­go sier­pa. Mars uka­że nam się, gdy nie­bo ściem­ni się bar­dziej. Pla­ne­ta jest bowiem dale­ko od nas i świe­ci dość sła­bo.

    Złą­cze­nie będzie moż­na obser­wo­wać do oko­ło godzi­ny 20:00.

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Złą­cze­nie Księ­ży­ca z Wenus

    Pięk­ny widok cze­ka tych, któ­rzy spoj­rzą wie­czo­rem 3 grud­nia 2016 na połu­dnio­wo-zachod­nie nie­bo. Od tygo­dni swo­im bla­skiem zachwy­ca tam Wenus. Tego dnia jed­nak zoba­czy­my tam rów­nież Księ­życ, któ­ry w posta­ci wąskie­go sier­pa znaj­dzie się dokład­nie nad pla­ne­tą. Cało­ści wido­wi­ska dopeł­ni Mię­dzy­na­ro­do­wa Sta­cja Kosmicz­na, któ­ra prze­le­ci obok tej pary, patrząc z nie­któ­ry­ch obsza­rów Pol­ski.

    Złą­cze­nie Księ­ży­ca z Wenus będzie widocz­ne po zapad­nię­ciu zmro­ku, od oko­ło godzi­ny 16:00. Oba cia­ła nie­bie­skie znaj­dzie­my na wyso­ko­ści kil­ku­na­stu stop­ni nad połu­dnio­wym hory­zon­tem. To dość spo­ro, bo tyle, ile na nie­bie wyzna­czy­ło­by kil­ka­na­ście cm na linij­ce wycią­gnię­tej pro­sto przed sie­bie. Pole­cam jed­nak zapew­nić sobie miej­sce do obser­wa­cji pozba­wio­ne prze­szkód w posta­ci budyn­ków i roślin, bo z bie­giem cza­su obiek­ty będą kie­ro­wać się w stro­nę zacho­du i zmniej­szać swo­ją wyso­ko­ść.

    Czy­sty widok na połu­dnio­wo-zachod­ni wid­no­krąg przy­da się na jesz­cze jed­ną atrak­cję. Otóż obser­wa­to­rzy z połu­dnio­wy­ch czę­ści Pol­ski zoba­czą prze­lot Mię­dzy­na­ro­do­wej Sta­cji Kosmicz­nej w pobli­żu Wenus. Sta­cja poja­wi się na wyso­ko­ści kil­ku stop­ni, pod pla­ne­tą, oko­ło 17:34. Np. z Kra­ko­wa zoba­czy­my widok Księ­ży­ca, pla­ne­ty oraz ISS w jed­nej linii! O 17:36 sta­cja minie czer­wo­ne­go Mar­sa, któ­ry świe­ci tro­chę dalej na lewo od Księ­ży­ca. O 17:38 ISS nagle znik­nie z powo­du wej­ścia w cień Zie­mi.

    Obser­wa­to­rzy z pozo­sta­ły­ch obsza­rów Pol­ski rów­nież zoba­czą ISS, lecz w nie­co róż­ny­ch odle­gło­ścia­ch od Wenus i Mar­sa. Na pew­no ją zoba­czy­cie, patrząc w stro­nę Księ­ży­ca i pla­net.

    Sta­cja widocz­na jest jako bar­dzo jasny bia­ły punkt prze­su­wa­ją­cy się po nie­bie.

    Złą­cze­nie potrwa do oko­ło 18:00, gdy Wenus będzie już bar­dzo nisko na nie­bie i prze­sta­nie być widocz­na.

    Źr.: Stellarium
    Źr.: Stel­la­rium
    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Złą­cze­nie Jowi­sza z Księ­ży­cem

    Jowi­sz powo­li odda­la się od Słoń­ca i sta­je się coraz lepiej widocz­ny na nie­bie. Pla­ne­ta jest po zachod­niej stro­nie naszej gwiaz­dy, co ozna­cza, że wscho­dzi wcze­śniej, niż Słoń­ce. Ozna­cza to rów­nież, że aktu­al­nie jest widocz­ny o poran­ku. I wła­śnie nad ranem 28 paź­dzier­ni­ka doj­dzie do złą­cze­nia Jowi­sza z Księ­ży­cem, któ­ry zbli­ża się do nowiu i minie naj­więk­szą pla­ne­tę Ukła­du Sło­necz­ne­go w swo­jej wędrów­ce po nie­bie.

    Jowi­sza od Księ­ży­ca dzie­lić będzie 2.5 stop­nia. To tyle, ile wyno­si­ła­by odle­gło­ść mię­dzy nimi wyra­żo­na w cen­ty­me­tra­ch, gdy­by­śmy ją mie­rzy­li linij­ką wycią­gnię­tą przed sie­bie. Widok będzie tym cie­kaw­szy, że Księ­życ poja­wi się w posta­ci bar­dzo wąskie­go sier­pa, a nie­bo stop­nio­wo będzie jaśnieć i przy­bie­rze naj­pierw ciem­no-, a następ­nie jasno­nie­bie­ską bar­wę. Złą­cze­nia pla­net i Księ­ży­ca zawsze wyglą­da­ją impo­nu­ją­co na takim tle.

    Czy­taj dalej!!  Post ID 1702

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Naj­lep­sza widocz­no­ść Mer­ku­re­go w 2016 roku

    Naj­bliż­sze dni sta­ną pod zna­kiem Mer­ku­re­go — naj­bliż­szej Słoń­cu pla­ne­ty Ukła­du Sło­necz­ne­go. Ten malut­ki
    ska­li­sty glob jest zazwy­czaj nie­wi­docz­ny na nie­bie ze wzglę­du na jego bli­sko­ść do naszej dzien­nej
    gwiaz­dy. Tym razem jed­nak, pod koniec wrze­śnia i na począt­ku paź­dzier­ni­ka będzie ina­czej. Bez tru­du dostrze­że­my Mer­ku­re­go gołym okiem, a widok dodat­ko­wo upięk­szy wąski sierp Księ­ży­ca.

    Mer­ku­ry przez więk­szo­ść roku skry­wa się w bla­sku wscho­dzą­ce­go lub zacho­dzą­ce­go Słoń­ca. Nawet jeśli na
    swo­jej orbi­cie wychy­la” się on mak­sy­mal­nie w bok” od naszej gwiaz­dy, to kąt pod jakim patrzy­my na oba
    cia­ła powo­du­je, że pla­ne­ta może zacho­dzić prak­tycz­nie nawet rów­no ze Słoń­cem, tyl­ko po pro­stu odda­lo­na od
    nie­go dość znacz­nie w lewą lub pra­wą stro­nę. Ten pla­stycz­ny i autor­ski opis ozna­cza oczy­wi­ście
    per­spek­ty­wę oso­by patrzą­cej na ten układ z Zie­mi 🙂 Uży­wa­jąc pro­fe­sjo­nal­nej ter­mi­no­lo­gii — gdy Mer­ku­ry
    odda­la się dla ziem­skie­go obser­wa­to­ra naj­bar­dziej jak może od Słoń­ca, jest wte­dy w tzw. mak­sy­mal­nej
    elon­ga­cji od gwiaz­dy. Czy­taj dalej!!  Post ID 1702

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Wiel­ka koniunk­cja Wenus i Jowi­sza

    27 sierp­nia 2016 roku doj­dzie do eks­tre­mal­nie bli­skie­go złą­cze­nia Wenus i Jowi­sza. Te 2 naj­ja­śniej­sze pla­ne­ty na ziem­skim nie­bie miną się w odle­gło­ści zale­d­wie 14 śred­ni­cy kąto­wej Księ­ży­ca! Tak cia­snej koniunk­cji mię­dzy tymi obiek­ta­mi nie było od 2 lat. Zja­wi­sko, choć spek­ta­ku­lar­ne, będzie jed­nak dość trud­nym w obser­wa­cji ze wzglę­du na poło­że­nie pla­net na pol­skim nie­bo­skło­nie.

    Czy­taj dalej!!  Post ID 1702

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather