• Archiwum kategorii Koniunkcje (złączenia)
  • Złączenie Marsa z Neptunem 7 grudnia 2018

    Wieczorem 7 grudnia 2018 dojdzie do bardzo bliskiego złączenia Marsa z Neptunem. Planety miną się w w odległości będącej piętnastą częścią średnicy Księżyca na niebie. To ekstremalnie bliskie złączenie z czasem będzie maleć, lecz widok przez cały wieczór będzie imponujący.

    Najbliżej siebie planety znajdą się jeszcze za dnia w Polsce. Już po zapadnięciu zmroku możemy odszukać gołym okiem jasnego, czerwonego Marsa nad południowo-zachodnim horyzontem. Do dostrzeżenia Neptuna potrzebna będzie lornetka. Nie ma łatwiejszego sposobu na zaobserwowanie ostatniej planety Układu Słonecznego, niż jego zbliżenie do innego, jasnego obiektu. Mars posłuży Wam jako punkt odniesienia tego wieczoru. Neptuna znajdziecie poniżej Czerwonej Planety. Zjawisko zakończy się po godz. 22, gdy planety zajdą za zachodni horyzont.

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Kosmiczna uczta – Wielka Opozycja Marsa i najdłuższe zaćmienie Księżyca!

    Wszyscy miłośnicy astronomii w naszej części świata czekają na tę noc. 27 lipca 2018 roku dojdzie do iście kosmicznego zbiegu okoliczności. Tego samego wieczoru zobaczymy 2 bardzo rzadkie zjawiska astronomiczne naraz. Dojdzie do najdłuższego w XXI wieku całkowitego zaćmienia Księżyca oraz do tzw. Wielkiej Opozycji Marsa. Tego po prostu nie można przegapić!

    Rekordowo długo krwawiący Księżyc

    Krwawym Księżycem nazywamy całkowicie zaćmiony Srebrny Glob. Przybiera on wtedy krwistoczerwoną barwę, ponieważ dociera do niego tylko światło, które przeszło przez gęste warstwy ziemskiej atmosfery i zostało niemal całkowicie odfiltrowane z wyjątkiem właśnie czerwonej części pasma widzialnego.

    Do całkowitego zaćmienia Księżyca dochodzi w momencie, gdy w jednej linii ustawią się odpowiednio Słońce, Ziemia i Księżyc. Jeśli nasz satelita znajdzie się w płaszczyźnie orbity Ziemi, wpada w cień, który rzuca nasza planeta w przestrzeni kosmicznej. Nie dzieje się tak zawsze, bo Księżyc nie orbituje Ziemi w tejże płaszczyźnie, lecz jest do niej lekko nachylony.

     

    Czytaj dalej!!  Post ID 2099

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Koniunkcja Księżyca z Wenus

    We wtorek 17 kwietnia 2018 roku tuż po zachodzie Słońca dojdzie do uroczej koniunkcji Księżyca z Wenus. Czas na podziwianie tego zjawiska będzie jednak dość krótki, dlatego warto zapisać sobie przypomnienie w kalendarzu 🙂

    Już po około 20 minutach po zachodzie Słońca w Waszej miejscowości (czas ten jest inny dla każdej lokalizacji) powinniście dostrzec jasną Wenus dość wysoko nad zachodnim horyzontem. Pod planetą nieco niżej zauważycie bardzo wąski sierp Księżyca. Z kolejnymi minutami ciała niebieskie będą coraz lepiej widoczne dzięki pociemnieniu nieba, lecz będą też coraz niżej, tj. bliżej horyzontu.

    Niecałą godzinę po ich pierwszym dostrzeżeniu, Księżyc zajdzie za horyzont i zjawisko przestanie być widoczne.

    Koniunkcję najlepiej będzie widać około pół godziny po zachodzie Słońca, gdy niebo nabierze ciemnoniebieskich barw. Wtedy kontrast i połączenie barw tła, Księżyca i Wenus będą dawać najlepszy efekt. Takie zjawisko to też doskonały temat do zdjęć. Nawet smartfon uchwyci oba ciała niebieskie razem z jakimiś ciekawymi obiektami na Ziemi. Wystarczy dobrać odpowiedni kadr, podobny jak na grafice poniżej i efekt murowany 🙂

    (źr. grafiki: Stellarium)

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Najlepsza widoczność Merkurego w 2018 roku

    Marzec to okres najlepszej widoczności Merkurego, najbliższej Słońcu planety, w całym 2018 roku. Jest ona przez większość czasu zbyt blisko Słońca na niebie, aby wygodnie ją obserwować. Tylko w czasie, gdy Merkury „wychyla” się od naszej gwiazdy na maksymalną odległość kątową, patrząc z Ziemi, a także gdy nachylenie płaszczyzny orbit planet jest sprzyjające, możemy wygodnie zobaczyć Merkurego na niebie. 18 i 19 dnia miesiąca możemy go zaobserwować w towarzystwie Wenus oraz Księżyca.

    Co prawda jasność tej ognistej planety systematycznie spada, lecz w oba wspomniane wyżej wieczory łatwo ją znajdziemy już 45 minut po zachodzie Słońca około 10 stopni nad zachodnim horyzontem. To tak jakbyśmy wzięli linijkę na wyprostowanej ręce i odmierzyli 10 cm od horyzontu.

    Poniższe mapki pokazują położenie Merkurego względem Wenus i Księżyca (źr. Stellarium). Najłatwiej odnaleźć Wenus, która jak zawsze jest bardzo jasna i od razu rzuca się w oczy. 18 marca poniżej Wenus znajdzie się bardzo wąski sierp Księżyca, który dzień później powędruje wysoko nad obie planety. Merkury z kolei będzie się znajdował powyżej Wenus i lekko na prawo.

    Zjawisko potrwa do nieco ponad godziny po zachodzie Słońca, gdy planety będą już bardzo nisko nad horyzontem i ziemska atmosfera zakłóci ich widok.

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Koniunkcja Księżyca i Jowisza

    W nocy z 6 na 7 marca Księżyc zbliży się na odległość kilku stopni do Jowisza. Nie będzie to zbyt bliska koniunkcja, ale widok planety i naszego satelity przy wschodzie będzie z pewnością imponujący. Koniunkcja Księżyca i Jowisza będzie widoczna przez drugą połowę nocy.

    W zasadzie do złączenia dojdzie już 7 marca, ponieważ Jowisz wzejdzie nad południowo-wschodni horyzont chwilę przed północą 6 marca, ale zanim wzniesie się na kilkustopniową wysokość pozwalającą go zaobserwować, nastanie już 7 dzień miesiąca. Zjawisko będzie doskonale widoczne gołym okiem. Wystarczy skierować wzrok na południową stronę nieba po północy, gdzie znajdziemy Księżyc, a pod nim jasny punkt, czyli Jowisza. Poniższa mapka pokazuje sytuację na godzinę 00:30 (źr. Stellarium).

     

    Zjawisko będzie widoczne przez całą drugą połowę nocy, czylli do około godziny 6 nad ranem. Wtedy to Jowisz z Księżycem znajdując się kilkanaście stopni nad południowo-zachodnim horyzontem zostaną przyćmione blaskiem jaśniejącego nieba.

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather