• Archiwa Tagów księ­życ
  • Wenus i Księ­życ razem na przy­wi­ta­nie lata

    O godzi­nie 6:24 21 czerw­ca 2017 zacznie się astro­no­micz­ne lato na pół­ku­li pół­noc­nej, czy­li tak­że w Pol­sce. Wie­le osób w dzień prze­si­le­nia let­nie­go podzi­wia wschód Słoń­ca, a tak­że bie­rze udział w tra­dy­cji nocy świę­to­jań­skiej. Ja w tym roku zachę­cam wszyst­ki­ch do jesz­cze jed­nej astro­no­micz­nej atrak­cji zwią­za­nej z tym dniem. Zanim Słoń­ce roz­świe­tli nam dzień 21 czerw­ca, na wschod­nim nie­bie zoba­czy­my prze­pięk­ną koniunk­cję Wenus i wąskie­go sier­pa Księ­ży­ca.

    Kto wsta­nie po godzi­nie 3, ten zoba­czy wspa­nia­ły widok nad wschod­nim hory­zon­tem. Wąski sierp Księ­ży­ca zbli­ża­ją­ce­go się do nowiu poja­wi się w towa­rzy­stwie pla­ne­ty Wenus. Nasz sate­li­ta znaj­dzie się pod nią w odle­gło­ści kil­ku jego śred­nic. Widok na pew­no zachwy­ci, a kil­ka­dzie­siąt minut póź­niej uro­ku poran­ka dopeł­ni wschód Słoń­ca w pierw­szy dzień lata.

    Aby zoba­czyć złą­cze­nie Wenus i Księ­ży­ca, wystar­czy zadbać o dobry widok na wschod­nią czę­ść nie­ba. Począt­ko­wo (po godz. 3:00) obiek­ty będą nisko nad hory­zon­tem, ale z bie­giem cza­su będą się wzno­sić wyżej, lecz jed­no­cze­śnie będzie się robić coraz jaśniej. Wschód Słoń­ca wystą­pi w zależ­no­ści od loka­li­za­cji mię­dzy oko­ło godzi­ną 4:00 (pół­noc­no-wschod­nia Pol­ska) a ok. 4:40 (połu­dnio­wo-zachod­nia Pol­ska).

    Klik­nij, aby powięk­szyć (źr. Stel­la­rium, wła­sne)
    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Zakry­cie i odkry­cie Alde­ba­ra­na przez Księ­życ

    Docze­ka­li­śmy się cie­ka­we­go zja­wi­ska zakry­cio­we­go w 2017 roku. 28 kwiet­nia Księ­życ naj­pierw zakry­je, a potem odkry­je jed­ną z naj­ja­śniej­szy­ch gwiazd na ziem­skim nie­bie — Alde­ba­ra­na. Alde­ba­ran (arab­ska nazwa — Oko Byka) to naj­ja­śniej­sza gwiaz­da w kon­ste­la­cji Byka. Zja­wi­sko wystą­pi wcze­snym wie­czo­rem na dość jasnym jesz­cze nie­bie, lecz powin­no być dosko­na­le widocz­ne przez lor­net­ki i oczy­wi­ście więk­sze sprzę­ty optycz­ne.

    W dniu zja­wi­ska Księ­życ będzie miał kształt bar­dzo wąskie­go sier­pa, ponie­waż będzie tuż po nowiu. Dzię­ki temu widok będzie jesz­cze cie­kaw­szy. Do zakry­cia i odkry­cia doj­dzie nad zachod­nim hory­zon­tem, gdzie powin­ni­śmy odszu­kać nasze­go sate­li­tę. Będzie on znaj­do­wał się kil­ka­na­ście stop­ni nad linią wid­no­krę­gu. To oko­ło kil­ku­na­stu cm na linij­ce trzy­ma­nej na wycią­gnię­tej przed sie­bie ręce. Księ­życ jest jed­nak na tyle jasny, że ta meto­da oka­że się zbęd­na i po pro­stu zoba­czy­my go na nie­bie bez żad­ne­go pro­ble­mu 🙂 Następ­nie za pomo­cą lor­net­ki lub sil­niej­sze­go sprzę­tu powin­ni­śmy zna­leźć gwiaz­dę -Alde­ba­ra­na — tuż przy jego tar­czy, po lewej stro­nie.

    Czy­taj dalej!!  Post ID 1915

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Bli­skie spo­tka­nie Księ­ży­ca z Jowi­szem

    Począw­szy od zmierz­chu 10 kwiet­nia aż do rana kolej­ne­go dnia będzie­my świad­ka­mi bar­dzo bli­skie­go złą­cze­nia Księ­ży­ca z Jowi­szem. Nasz sate­li­ta, któ­ry w tym cza­sie będzie w peł­ni, znaj­dzie się tyl­ko jeden sto­pień kąto­wy od naj­więk­szej pla­ne­ty Ukła­du Sło­necz­ne­go. To tyle, co dwie śred­ni­ce Srebr­ne­go Glo­bu.

    Zja­wi­sko będzie dosko­na­le widocz­ne gołym okiem. Jowi­sz jest zawsze bar­dzo jasnym obiek­tem na nie­bie. Tym razem sytu­acja będzie wrę­cz ide­al­na, ponie­waż pla­ne­ta jest w okre­sie opo­zy­cji, czy­li po prze­ciw­nej stro­nie Zie­mi, niż Słoń­ce. Ozna­cza to, że jest też naj­bli­żej naszej pla­ne­ty i świe­ci naj­ja­śniej.

    Koniunk­cję będzie moż­na obser­wo­wać przez całą noc, jed­nak pod­czas jej trwa­nia nastą­pią 3 naj­cie­kaw­sze momen­ty. Pierw­szy war­ty szcze­gól­nej uwa­gi to czas tuż po zacho­dzie Słoń­ca, gdy nie­bo zaczy­na ciem­nieć. Pół godzi­ny po tym, jak nasza gwiaz­da scho­wa się za hory­zont, zoba­czy­my nad wschod­nim hory­zon­tem Księ­życ i Jowi­sza na pięk­nym ciem­no-błę­kit­nym nie­bie. Dru­gi z cie­ka­wy­ch momen­tów to czas naj­więk­sze­go zbli­że­nia się Księ­ży­ca do Jowi­sza. Nasz sate­li­ta będzie suk­ce­syw­nie zmniej­szał swój dystans do pla­ne­ty, a kul­mi­na­cyj­ny moment nastą­pi oko­ło godzi­ny 1 w nocy. Po tym cza­sie obiek­ty zaczną odda­lać się od sie­bie. Trze­ci z cie­ka­wy­ch momen­tów złą­cze­nia będzie toż­sa­my z pierw­szym i wystą­pi nad ranem. W iden­tycz­ny­ch warun­ka­ch, tj. pół godzi­ny przed wscho­dem Słoń­ca, ujrzy­my pięk­ny widok obu obiek­tów na gra­na­to­wym tle nie­ba. Tym razem nad zachod­nim hory­zon­tem i w nie­co zmie­nio­nej już ruchem obu ciał nie­bie­ski­ch kon­fi­gu­ra­cji wobec sie­bie.

    Przy tak bli­skiej koniunk­cji war­to spoj­rzeć na oba obiek­ty przez lor­net­kę lub mniej­szy tele­skop. Przy uży­ciu mały­ch powięk­szeń zoba­czy­my Księ­życ i Jowi­sza naraz w polu widze­nia! Co wię­cej, z pew­no­ścią dostrze­że­my też 4 księ­ży­ce gali­le­uszo­we, któ­re krą­żą wokół pla­ne­ty! Musi­my koniecz­nie zadbać o sta­bi­li­za­cję opty­ki. Szcze­gól­nie patrząc przez lor­net­kę, oprzyj­my ją o coś, lub wes­przyj­my łok­cie o sta­bil­ny obiekt. Robiąc zdję­cie, może­my uwiecz­nić wszyst­kie cia­ła nie­bie­skie naraz. Eks­pe­ry­men­tu­je­my z czu­ło­ścią ISO i cza­sem naświe­tla­nia tak, aby na foto­gra­fii dobrze naświe­tlił się Jowi­sz. Księ­życ będzie na taki­ch usta­wie­nia­ch prze­świe­tlo­ny ze wzglę­du na spo­rą róż­ni­cę w jasno­ści obiek­tów, lecz w ten spo­sób zła­pie­my” je oba w kadrze. Uży­wa­jąc obiek­ty­wu o dłu­gi­ch ogni­sko­wy­ch może­my rów­nież uwiecz­nić księ­ży­ce jowi­szo­we w kadrze razem z pla­ne­tą i naszym Księ­ży­cem 🙂

    Poni­żej znaj­du­je się gra­fi­ka pre­zen­tu­ją­ca zja­wi­sko w pro­gra­mie Stel­la­rium (klik­nij, by powięk­szyć).

    Uda­ny­ch obser­wa­cji!

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Pół­cie­nio­we zaćmie­nie Księ­ży­ca 1011 lute­go 2017

    Jed­no z naj­cie­kaw­szy­ch (prze­wi­dy­wal­ny­ch) zja­wi­sk astro­no­micz­ny­ch 2017 roku wyda­rzy się w nocy z 10 na 11 lute­go. Zoba­czy­my wte­dy pół­cie­nio­we zaćmie­nie Księ­ży­ca. Nasz sate­li­ta dosłow­nie o włos muśnie cień Zie­mi, stąd też zaćmie­nie to będzie dość dobrze widocz­ne dla obser­wa­to­rów.

    Kie­dy i jak obser­wo­wać?

    Zaćmie­nie roz­pocz­nie się o 23:34 10 lute­go, a zakoń­czy się o 3:53 11 lute­go. Mak­sy­mal­na faza zaćmie­nia nastą­pi o 1:44 11 lute­go. Wte­dy to Księ­życ będzie w 99% ską­pa­ny w pół­cie­niu Zie­mi.

    Z racji fak­tu, że pół­cień Zie­mi jeść dość jasny, zja­wi­sko będzie naj­le­piej widocz­ne w pobli­żu fazy mak­sy­mal­nej, czy­li przed godzi­ną 2:00. Wte­dy to gór­na” czę­ść Srebr­ne­go Glo­bu, patrząc z Zie­mi, będzie wyraź­nie ciem­niej­sza. Róż­ni­ce w naświe­tle­niu tar­czy księ­ży­co­wej może być nam cięż­ko dostrzec gołym okiem, dla­te­go war­to użyć lor­net­ki. Naj­lep­szy efekt uzy­ska­my jed­nak robiąc zdję­cie Księ­ży­ca. Jeśli mamy obiek­tyw powięk­sza­ją­cy obraz wystar­cza­ją­co dużo, by tar­cza księ­ży­co­wa była na zdję­cia­ch spo­rym dys­kiem, zoba­czy­my efek­tow­ne pociem­nie­nie przy jego kra­wę­dzi. Oczy­wi­ście musi­my tak dobrać czas eks­po­zy­cji, aby obraz Księ­ży­ca nie był prze­świe­tlo­ny lub cał­ko­wi­cie nie­do­świe­tlo­ny. Moż­na śmia­ło eks­pe­ry­men­to­wać, cza­su jest dużo 🙂

    Prze­bieg zaćmie­nia wyglą­dać będzie nastę­pu­ją­co (źró­dło: sha​do​wand​sub​stan​ce​.com):

    Czy­taj dalej!!  Post ID 1915

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Złą­cze­nie Księ­ży­ca z Wenus

    Ostat­nie­go dnia stycz­nia doj­dzie do wido­wi­sko­we­go złą­cze­nia Księ­ży­ca z Wenus, ale tak­że i Mar­sem. Pla­ne­ty będą odda­lo­ne od sie­bie i od nasze­go sate­li­ty zale­d­wie o kil­ka stop­ni.

    Wenus i Ksiezyc 31.01.2016

    Zja­wi­ska może­my wyszu­ki­wać już po zmierz­chu na połu­dnio­wo-zachod­nim nie­bie. Z łatwo­ścią odnaj­dzie­my jasne obiek­ty, jaki­mi są Wenus oraz Księ­życ w posta­ci wąskie­go sier­pa. Mars uka­że nam się, gdy nie­bo ściem­ni się bar­dziej. Pla­ne­ta jest bowiem dale­ko od nas i świe­ci dość sła­bo.

    Złą­cze­nie będzie moż­na obser­wo­wać do oko­ło godzi­ny 20:00.

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather