• Archiwa Tagów księ­życ
  • Czę­ścio­we zaćmie­nie Księ­ży­ca 7 sierp­nia 2017

    7 sierp­nia 2017 roku doj­dzie do czę­ścio­we­go zaćmie­nia Księ­ży­ca, któ­re będzie w więk­szo­ści cza­su trwa­nia widocz­ne z Pol­ski. Będzie to dość płyt­kie zaćmie­nie, bo cień Zie­mi obej­mie nasze­go sate­li­tę tyl­ko w 25 pro­cen­ta­ch jego śred­ni­cy. Nie­mniej z łatwo­ścią będzie moż­na dostrzec pociem­nie­nie czę­ści tar­czy Srebr­ne­go Glo­bu. Zapra­szam na trans­mi­sję na żywo na YouTu­be! Szcze­gó­ły poni­żej.

    Zja­wi­sko roz­pocz­nie się tzw. zaćmie­niem pół­cie­nio­wym o godzi­nie 17:50. Ta faza jest zazwy­czaj nie­zau­wa­żal­na dla nie­wpraw­ne­go oka i nie budzi żad­ny­ch emo­cji. Księ­życ jest tyl­ko mini­mal­nie ciem­niej­szy. Gdy­by­śmy sta­li na jego powierzch­ni, obser­wo­wa­li­by­śmy czę­ścio­we zaćmie­nie Słoń­ca. Nasza gwiaz­da, nawet jeśli tyl­ko kawał­kiem swo­jej tar­czy, wciąż oświe­tla Srebr­ny Glob i dla­te­go tak cięż­ko zauwa­żyć jakie­kol­wiek zmia­ny w jego oświe­tle­niu, patrząc z Zie­mi.

    O 19:23 roz­pocz­nie się naj­bar­dziej inte­re­su­ją­ca nas faza zja­wi­ska — zaćmie­nie czę­ścio­we. Wte­dy to Księ­życ zacznie zanu­żać się w peł­nym cie­niu naszej pla­ne­ty. Z miej­sc w nim ską­pa­ny­ch, sto­jąc na powierzch­ni nasze­go sate­li­ty widzie­li­by­śmy cał­ko­wi­te zaćmie­nie Słoń­ca. Tam też jest peł­ny mrok, gdyż Zie­mia zasła­nia kom­plet­nie naszą gwiaz­dę i jedy­nym świa­tłem docho­dzą­cym mimo wszyst­ko w te rejo­ny Księ­ży­ca jest świa­tło roz­pro­szo­ne w atmos­fe­rze ziem­skiej. Zja­wi­ska optycz­ne w niej zacho­dzą­ce powo­du­ją, że tyl­ko czer­wo­na czę­ść spek­trum jest w sta­nie prze­bić się przez gru­be war­stwy atmos­fe­ry naszej pla­ne­ty i takie też kolo­ry przy­bie­ra zaćmio­na czę­ść Księ­ży­ca. Stąd też nazwa — krwa­wy Księ­życ. Być może zoba­czy­my czer­wo­ną bar­wę rów­nież pod­czas tego zaćmie­nia, a zależ­ne jest to cho­ciaż­by od sta­nu atmos­fe­ry ziem­skiej i warun­ków atmos­fe­rycz­ny­ch w miej­scu obser­wa­cji. Nie będzie to łatwe, gdyż więk­szo­ść Księ­ży­ca wciąż będzie jasno świe­cić, a zaćmie­nie będzie płyt­kie. Z pew­no­ścią jed­nak dostrze­że­my samo pociem­nie­nie tar­czy.

    Prze­bieg zaćmie­nia czę­ścio­we­go od godzi­ny 20:00 będę trans­mi­to­wał na YouTu­be pod poniż­szym lin­kiem:

    Czy­taj dalej!!  Post ID 1947

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Koniunk­cja Księ­ży­ca i Jowi­sza

    Wie­czo­rem 28 lip­ca 2017 doj­dzie do dość czę­ste­go, ale bar­dzo foto­ge­nicz­ne­go zja­wi­ska na nie­bie. Księ­życ spo­tka się z naj­więk­szą pla­ne­tą Ukła­du Sło­necz­ne­go — Jowi­szem. W tym roku to już kolej­ne z taki­ch spo­tkań. Tym razem cia­ła nie­bie­skie dzie­lić będzie odle­gło­ść ponad 2 stop­ni łuku, czy­li oko­ło 5 śred­nic Srebr­ne­go Glo­bu.

    Zja­wi­sko moż­na obser­wo­wać już po zmierz­chu, oko­ło pół godzi­ny po zacho­dzie Słoń­ca. Księ­życ widocz­ny będzie jesz­cze za dnia, a Jowi­sz zacznie poja­wiać się po jego lewej stro­nie w mia­rę zapa­da­nia zmro­ku. Obiek­ty znaj­dzie­my po zachod­niej stro­nie nie­ba. Będą one zmniej­szać swo­ją wyso­ko­ść, by oko­ło 22:30 zaj­ść za hory­zont.

    Poniż­sza gra­fi­ka pre­zen­tu­je sytu­ację na godzi­nę 21:30 (źr.: Stel­la­rium), lecz wza­jem­ny układ ciał nie zmie­ni się w zasa­dzie przez cały czas widocz­no­ści obiek­tów. Jedy­nie ich wyso­ko­ść nad wid­no­krę­giem będzie ule­gać zmia­nie.

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Wenus i Księ­życ razem na przy­wi­ta­nie lata

    O godzi­nie 6:24 21 czerw­ca 2017 zacznie się astro­no­micz­ne lato na pół­ku­li pół­noc­nej, czy­li tak­że w Pol­sce. Wie­le osób w dzień prze­si­le­nia let­nie­go podzi­wia wschód Słoń­ca, a tak­że bie­rze udział w tra­dy­cji nocy świę­to­jań­skiej. Ja w tym roku zachę­cam wszyst­ki­ch do jesz­cze jed­nej astro­no­micz­nej atrak­cji zwią­za­nej z tym dniem. Zanim Słoń­ce roz­świe­tli nam dzień 21 czerw­ca, na wschod­nim nie­bie zoba­czy­my prze­pięk­ną koniunk­cję Wenus i wąskie­go sier­pa Księ­ży­ca.

    Kto wsta­nie po godzi­nie 3, ten zoba­czy wspa­nia­ły widok nad wschod­nim hory­zon­tem. Wąski sierp Księ­ży­ca zbli­ża­ją­ce­go się do nowiu poja­wi się w towa­rzy­stwie pla­ne­ty Wenus. Nasz sate­li­ta znaj­dzie się pod nią w odle­gło­ści kil­ku jego śred­nic. Widok na pew­no zachwy­ci, a kil­ka­dzie­siąt minut póź­niej uro­ku poran­ka dopeł­ni wschód Słoń­ca w pierw­szy dzień lata.

    Aby zoba­czyć złą­cze­nie Wenus i Księ­ży­ca, wystar­czy zadbać o dobry widok na wschod­nią czę­ść nie­ba. Począt­ko­wo (po godz. 3:00) obiek­ty będą nisko nad hory­zon­tem, ale z bie­giem cza­su będą się wzno­sić wyżej, lecz jed­no­cze­śnie będzie się robić coraz jaśniej. Wschód Słoń­ca wystą­pi w zależ­no­ści od loka­li­za­cji mię­dzy oko­ło godzi­ną 4:00 (pół­noc­no-wschod­nia Pol­ska) a ok. 4:40 (połu­dnio­wo-zachod­nia Pol­ska).

    Klik­nij, aby powięk­szyć (źr. Stel­la­rium, wła­sne)
    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Zakry­cie i odkry­cie Alde­ba­ra­na przez Księ­życ

    Docze­ka­li­śmy się cie­ka­we­go zja­wi­ska zakry­cio­we­go w 2017 roku. 28 kwiet­nia Księ­życ naj­pierw zakry­je, a potem odkry­je jed­ną z naj­ja­śniej­szy­ch gwiazd na ziem­skim nie­bie — Alde­ba­ra­na. Alde­ba­ran (arab­ska nazwa — Oko Byka) to naj­ja­śniej­sza gwiaz­da w kon­ste­la­cji Byka. Zja­wi­sko wystą­pi wcze­snym wie­czo­rem na dość jasnym jesz­cze nie­bie, lecz powin­no być dosko­na­le widocz­ne przez lor­net­ki i oczy­wi­ście więk­sze sprzę­ty optycz­ne.

    W dniu zja­wi­ska Księ­życ będzie miał kształt bar­dzo wąskie­go sier­pa, ponie­waż będzie tuż po nowiu. Dzię­ki temu widok będzie jesz­cze cie­kaw­szy. Do zakry­cia i odkry­cia doj­dzie nad zachod­nim hory­zon­tem, gdzie powin­ni­śmy odszu­kać nasze­go sate­li­tę. Będzie on znaj­do­wał się kil­ka­na­ście stop­ni nad linią wid­no­krę­gu. To oko­ło kil­ku­na­stu cm na linij­ce trzy­ma­nej na wycią­gnię­tej przed sie­bie ręce. Księ­życ jest jed­nak na tyle jasny, że ta meto­da oka­że się zbęd­na i po pro­stu zoba­czy­my go na nie­bie bez żad­ne­go pro­ble­mu 🙂 Następ­nie za pomo­cą lor­net­ki lub sil­niej­sze­go sprzę­tu powin­ni­śmy zna­leźć gwiaz­dę -Alde­ba­ra­na — tuż przy jego tar­czy, po lewej stro­nie.

    Czy­taj dalej!!  Post ID 1947

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Bli­skie spo­tka­nie Księ­ży­ca z Jowi­szem

    Począw­szy od zmierz­chu 10 kwiet­nia aż do rana kolej­ne­go dnia będzie­my świad­ka­mi bar­dzo bli­skie­go złą­cze­nia Księ­ży­ca z Jowi­szem. Nasz sate­li­ta, któ­ry w tym cza­sie będzie w peł­ni, znaj­dzie się tyl­ko jeden sto­pień kąto­wy od naj­więk­szej pla­ne­ty Ukła­du Sło­necz­ne­go. To tyle, co dwie śred­ni­ce Srebr­ne­go Glo­bu.

    Zja­wi­sko będzie dosko­na­le widocz­ne gołym okiem. Jowi­sz jest zawsze bar­dzo jasnym obiek­tem na nie­bie. Tym razem sytu­acja będzie wrę­cz ide­al­na, ponie­waż pla­ne­ta jest w okre­sie opo­zy­cji, czy­li po prze­ciw­nej stro­nie Zie­mi, niż Słoń­ce. Ozna­cza to, że jest też naj­bli­żej naszej pla­ne­ty i świe­ci naj­ja­śniej.

    Koniunk­cję będzie moż­na obser­wo­wać przez całą noc, jed­nak pod­czas jej trwa­nia nastą­pią 3 naj­cie­kaw­sze momen­ty. Pierw­szy war­ty szcze­gól­nej uwa­gi to czas tuż po zacho­dzie Słoń­ca, gdy nie­bo zaczy­na ciem­nieć. Pół godzi­ny po tym, jak nasza gwiaz­da scho­wa się za hory­zont, zoba­czy­my nad wschod­nim hory­zon­tem Księ­życ i Jowi­sza na pięk­nym ciem­no-błę­kit­nym nie­bie. Dru­gi z cie­ka­wy­ch momen­tów to czas naj­więk­sze­go zbli­że­nia się Księ­ży­ca do Jowi­sza. Nasz sate­li­ta będzie suk­ce­syw­nie zmniej­szał swój dystans do pla­ne­ty, a kul­mi­na­cyj­ny moment nastą­pi oko­ło godzi­ny 1 w nocy. Po tym cza­sie obiek­ty zaczną odda­lać się od sie­bie. Trze­ci z cie­ka­wy­ch momen­tów złą­cze­nia będzie toż­sa­my z pierw­szym i wystą­pi nad ranem. W iden­tycz­ny­ch warun­ka­ch, tj. pół godzi­ny przed wscho­dem Słoń­ca, ujrzy­my pięk­ny widok obu obiek­tów na gra­na­to­wym tle nie­ba. Tym razem nad zachod­nim hory­zon­tem i w nie­co zmie­nio­nej już ruchem obu ciał nie­bie­ski­ch kon­fi­gu­ra­cji wobec sie­bie.

    Przy tak bli­skiej koniunk­cji war­to spoj­rzeć na oba obiek­ty przez lor­net­kę lub mniej­szy tele­skop. Przy uży­ciu mały­ch powięk­szeń zoba­czy­my Księ­życ i Jowi­sza naraz w polu widze­nia! Co wię­cej, z pew­no­ścią dostrze­że­my też 4 księ­ży­ce gali­le­uszo­we, któ­re krą­żą wokół pla­ne­ty! Musi­my koniecz­nie zadbać o sta­bi­li­za­cję opty­ki. Szcze­gól­nie patrząc przez lor­net­kę, oprzyj­my ją o coś, lub wes­przyj­my łok­cie o sta­bil­ny obiekt. Robiąc zdję­cie, może­my uwiecz­nić wszyst­kie cia­ła nie­bie­skie naraz. Eks­pe­ry­men­tu­je­my z czu­ło­ścią ISO i cza­sem naświe­tla­nia tak, aby na foto­gra­fii dobrze naświe­tlił się Jowi­sz. Księ­życ będzie na taki­ch usta­wie­nia­ch prze­świe­tlo­ny ze wzglę­du na spo­rą róż­ni­cę w jasno­ści obiek­tów, lecz w ten spo­sób zła­pie­my” je oba w kadrze. Uży­wa­jąc obiek­ty­wu o dłu­gi­ch ogni­sko­wy­ch może­my rów­nież uwiecz­nić księ­ży­ce jowi­szo­we w kadrze razem z pla­ne­tą i naszym Księ­ży­cem 🙂

    Poni­żej znaj­du­je się gra­fi­ka pre­zen­tu­ją­ca zja­wi­sko w pro­gra­mie Stel­la­rium (klik­nij, by powięk­szyć).

    Uda­ny­ch obser­wa­cji!

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather