• Archiwa Tagów księżyc
  • Poranny taniec planet i Księżyca 17-19 września 2017

    Widowiskowe poranki czekają na tych, którzy będą mieli na tyle silną wolę, aby wstać wcześnie rano. Od 17 do 19 września dojdzie do istnego tańca planet i Księżyca. Merkury, Mars, Wenus oraz nasz satelita w dynamicznym ruchu po sferze niebieskiej będą zbliżać się do siebie i mijać nawzajem, tworząc niezwykły spektakl.

    Aby stać się świadkiem serii złączeń wspomnianych planet i Księżyca, trzeba wstać po godzinie 5 rano. Wtedy to wszystkie wymienione wcześniej obiekty będą już nad wschodnim horyzontem, a jednocześnie będzie na tyle wcześnie, aby niebo nie było jeszcze zbyt jasne od zbliżającego się do wschodu Słońca. Dokładny czas najlepszej widoczności obiektów różnić się będzie od lokalizacji obserwatora. Obserwując ze wschodnich części Polski, trzeba będzie spojrzeć w niebo wcześniej, niż na zachodzie kraju. Poniżej przedstawiam grafiki prezentujące układ ciał niebieskich o godzinie 5:30 w Krakowie.

    Oczywiście wszystkie obiekty powinny bez problemu być widoczne gołym okiem.

    Czytaj dalej!!  Post ID 1964

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Częściowe zaćmienie Księżyca 7 sierpnia 2017

    7 sierpnia 2017 roku dojdzie do częściowego zaćmienia Księżyca, które będzie w większości czasu trwania widoczne z Polski. Będzie to dość płytkie zaćmienie, bo cień Ziemi obejmie naszego satelitę tylko w 25 procentach jego średnicy. Niemniej z łatwością będzie można dostrzec pociemnienie części tarczy Srebrnego Globu. Zapraszam na transmisję na żywo na YouTube! Szczegóły poniżej.

    Zjawisko rozpocznie się tzw. zaćmieniem półcieniowym o godzinie 17:50. Ta faza jest zazwyczaj niezauważalna dla niewprawnego oka i nie budzi żadnych emocji. Księżyc jest tylko minimalnie ciemniejszy. Gdybyśmy stali na jego powierzchni, obserwowalibyśmy częściowe zaćmienie Słońca. Nasza gwiazda, nawet jeśli tylko kawałkiem swojej tarczy, wciąż oświetla Srebrny Glob i dlatego tak ciężko zauważyć jakiekolwiek zmiany w jego oświetleniu, patrząc z Ziemi.

    O 19:23 rozpocznie się najbardziej interesująca nas faza zjawiska – zaćmienie częściowe. Wtedy to Księżyc zacznie zanużać się w pełnym cieniu naszej planety. Z miejsc w nim skąpanych, stojąc na powierzchni naszego satelity widzielibyśmy całkowite zaćmienie Słońca. Tam też jest pełny mrok, gdyż Ziemia zasłania kompletnie naszą gwiazdę i jedynym światłem dochodzącym mimo wszystko w te rejony Księżyca jest światło rozproszone w atmosferze ziemskiej. Zjawiska optyczne w niej zachodzące powodują, że tylko czerwona część spektrum jest w stanie przebić się przez grube warstwy atmosfery naszej planety i takie też kolory przybiera zaćmiona część Księżyca. Stąd też nazwa – krwawy Księżyc. Być może zobaczymy czerwoną barwę również podczas tego zaćmienia, a zależne jest to chociażby od stanu atmosfery ziemskiej i warunków atmosferycznych w miejscu obserwacji. Nie będzie to łatwe, gdyż większość Księżyca wciąż będzie jasno świecić, a zaćmienie będzie płytkie. Z pewnością jednak dostrzeżemy samo pociemnienie tarczy.

    Przebieg zaćmienia częściowego od godziny 20:00 będę transmitował na YouTube pod poniższym linkiem:

    Czytaj dalej!!  Post ID 1964

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Koniunkcja Księżyca i Jowisza

    Wieczorem 28 lipca 2017 dojdzie do dość częstego, ale bardzo fotogenicznego zjawiska na niebie. Księżyc spotka się z największą planetą Układu Słonecznego – Jowiszem. W tym roku to już kolejne z takich spotkań. Tym razem ciała niebieskie dzielić będzie odległość ponad 2 stopni łuku, czyli około 5 średnic Srebrnego Globu.

    Zjawisko można obserwować już po zmierzchu, około pół godziny po zachodzie Słońca. Księżyc widoczny będzie jeszcze za dnia, a Jowisz zacznie pojawiać się po jego lewej stronie w miarę zapadania zmroku. Obiekty znajdziemy po zachodniej stronie nieba. Będą one zmniejszać swoją wysokość, by około 22:30 zajść za horyzont.

    Poniższa grafika prezentuje sytuację na godzinę 21:30 (źr.: Stellarium), lecz wzajemny układ ciał nie zmieni się w zasadzie przez cały czas widoczności obiektów. Jedynie ich wysokość nad widnokręgiem będzie ulegać zmianie.

     

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Wenus i Księżyc razem na przywitanie lata

    O godzinie 6:24 21 czerwca 2017 zacznie się astronomiczne lato na półkuli północnej, czyli także w Polsce. Wiele osób w dzień przesilenia letniego podziwia wschód Słońca, a także bierze udział w tradycji nocy świętojańskiej. Ja w tym roku zachęcam wszystkich do jeszcze jednej astronomicznej atrakcji związanej z tym dniem. Zanim Słońce rozświetli nam dzień 21 czerwca, na wschodnim niebie zobaczymy przepiękną koniunkcję Wenus i wąskiego sierpa Księżyca.

    Kto wstanie po godzinie 3, ten zobaczy wspaniały widok nad wschodnim horyzontem. Wąski sierp Księżyca zbliżającego się do nowiu pojawi się w towarzystwie planety Wenus. Nasz satelita znajdzie się pod nią w odległości kilku jego średnic. Widok na pewno zachwyci, a kilkadziesiąt minut później uroku poranka dopełni wschód Słońca w pierwszy dzień lata.

    Aby zobaczyć złączenie Wenus i Księżyca, wystarczy zadbać o dobry widok na wschodnią część nieba. Początkowo (po godz. 3:00) obiekty będą nisko nad horyzontem, ale z biegiem czasu będą się wznosić wyżej, lecz jednocześnie będzie się robić coraz jaśniej. Wschód Słońca wystąpi w zależności od lokalizacji między około godziną 4:00 (północno-wschodnia Polska) a ok. 4:40 (południowo-zachodnia Polska).

    Kliknij, aby powiększyć (źr. Stellarium, własne)
    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Zakrycie i odkrycie Aldebarana przez Księżyc

    Doczekaliśmy się ciekawego zjawiska zakryciowego w 2017 roku. 28 kwietnia Księżyc najpierw zakryje, a potem odkryje jedną z najjaśniejszych gwiazd na ziemskim niebie – Aldebarana. Aldebaran (arabska nazwa – Oko Byka) to najjaśniejsza gwiazda w konstelacji Byka. Zjawisko wystąpi wczesnym wieczorem na dość jasnym jeszcze niebie, lecz powinno być doskonale widoczne przez lornetki i oczywiście większe sprzęty optyczne.

    W dniu zjawiska Księżyc będzie miał kształt bardzo wąskiego sierpa, ponieważ będzie tuż po nowiu. Dzięki temu widok będzie jeszcze ciekawszy. Do zakrycia i odkrycia dojdzie nad zachodnim horyzontem, gdzie powinniśmy odszukać naszego satelitę. Będzie on znajdował się kilkanaście stopni nad linią widnokręgu. To około kilkunastu cm na linijce trzymanej na wyciągniętej przed siebie ręce. Księżyc jest jednak na tyle jasny, że ta metoda okaże się zbędna i po prostu zobaczymy go na niebie bez żadnego problemu 🙂 Następnie za pomocą lornetki lub silniejszego sprzętu powinniśmy znaleźć gwiazdę -Aldebarana – tuż przy jego tarczy, po lewej stronie.

    Czytaj dalej!!  Post ID 1964

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather