Uran to siód­ma pla­ne­ta w kolej­no­ści od Słoń­ca w naszym Ukła­dzie Sło­necz­nym. Jest on teo­re­tycz­nie bar­dzo dobrze widocz­ny już za pomo­cą lor­net­ki, lecz bez ide­al­nie ciem­ne­go nie­ba i soko­le­go wzro­ku nie da się go dostrzec gołym okiem. Jasność Ura­na pla­su­je go wśród tysię­cy gwiazd na nie­bie świe­cą­cych z podob­ną siłą. A to stwa­rza pro­blem z iden­ty­fi­ka­cją pla­ne­ty. Gdy spoj­rzy­my w nie­bo, uży­wa­jąc lor­net­ki lub tele­sko­pu, począt­ko­wo dużo się natru­dzi­my, zanim stwier­dzi­my, któ­ry z widocz­nych punk­ci­ków w polu widze­nia to wła­śnie Uran.

W nocy z 20 na 21 czerw­ca nada­rzy się jed­nak świet­na oka­zja, aby odna­leźć Ura­na na nie­bie i to w nie­ba­ga­tel­nym towa­rzy­stwie. Dokład­nie mię­dzy 2:00 a 3:30 nad ranem 21 czerw­ca nad wschod­nim hory­zon­tem zauwa­ży­my Księ­życ. Lor­net­ka lub tele­skop uka­żą nam pod nim zie­lon­ka­wy punk­cik w odle­gło­ści mniej wię­cej jed­nej śred­ni­cy Księ­ży­ca. Będzie to wła­śnie gazo­wy olbrzym — Uran. Przy­rzą­dy optycz­ne o nie­wiel­kim powięk­sze­niu nie pozwo­lą nam dostrzec żad­nych szcze­gó­łów pla­ne­ty, lecz sama świa­do­mość obser­wo­wa­nia tak odle­głych zakąt­ków nasze­go sys­te­mu pla­ne­tar­ne­go z pew­no­ścią zadzia­ła na wyobraźnię.

Poni­żej znaj­du­je się gra­fi­ka uka­zu­ją­ca ogól­ną pozy­cję Księ­ży­ca i Ura­na o godzi­nie 3:00 oraz sekwen­cja gra­fik uka­zu­ją­ca poło­że­nie obu obiek­tów wzglę­dem sie­bie od godzi­ny 2:00 do 3:30 co pół godzi­ny (klik­nij w obra­zek, aby powięk­szyć). Naj­bar­dziej dogod­nym cza­sem do obser­wa­cji będzie godzi­na 3:00, kie­dy Uran znaj­dzie się rów­no pod Księżycem.

Nie zmar­nuj­my tej szansy!

Księ­życ i Uran 21.06.2014 godz. 3:00 (źr. Stellarium)

Księ­życ i Uran 21.06.2014, sekwen­cja wza­jem­nych poło­żeń mię­dzy 2:00 a 3:30 co pół godzi­ny (źr. Stellarium)