• Archiwum kategorii Księżyc
  • Ostat­ni Super­K­się­życ w 2015 roku

    Dzi­siej­sze­go wie­czo­ra (27.10) koniecz­nie popa­trz­cie w nie­bo. Będzie­cie świad­ka­mi trze­cie­go – ostat­nie­go w tym roku tzw. Super­K­się­ży­ca. Jest to Księ­życ w peł­ni w momen­cie, gdy znaj­du­je się w naj­bliż­szym Zie­mi miej­scu na swo­jej orbi­cie. Jest wte­dy o kil­ka­na­ście pro­cent więk­szy i jaśniej­szy, niż pod­czas prze­cięt­nej peł­ni. Naj­lep­szy efekt powsta­je pod­czas wscho­du nasze­go sate­li­ty. Wte­dy na tle ziem­skich obiek­tów wyda­je się on jesz­cze więk­szy. Jest to oczy­wi­ście złu­dze­nie optycz­ne, jed­nak wra­że­nie jest nie­sa­mo­wi­te.

    Miesz­kań­cy wschod­nich obsza­rów Pol­ski zoba­czą wschód Księ­ży­ca oko­ło 16:30, pod­czas gdy oso­by znaj­du­ją­ce się bli­żej zachod­niej gra­ni­cy pocze­ka­ją na ten moment do oko­ło 17:00. War­to zapew­nić sobie dobry widok na wschod­ni hory­zont i wypa­try­wać momen­tu poja­wie­nia się tar­czy Księ­ży­ca tak wcze­śnie, jak to moż­li­we.

    Źró­dło: mete​oser​wi​s24​.pl
    Facebooktwittermailby feather
  • Cał­ko­wi­te zaćmie­nie Super­K­się­ży­ca

    28 wrze­śnia nad ranem cze­ka nas jed­no z naj­waż­niej­szych zja­wisk astro­no­micz­nych 2015 roku. Obej­rzy­my cał­ko­wi­te zaćmie­nie Księ­ży­ca. To nie wszyst­ko. Księ­życ znaj­dzie się wte­dy w pery­geum, czy­li naj­bli­żej Zie­mi na swo­jej orbi­cie i dzię­ki temu będzie wyda­wał się więk­szy, niż zwy­kle. Suma sum­ma­rum będzie­my świad­ka­mi nie­zwy­kłe­go cał­ko­wi­te­go zaćmie­nia krwa­we­go Super­K­się­ży­ca!

    Na czym pole­ga to zja­wi­sko? Aby doszło do czę­ścio­we­go lub cał­ko­wi­te­go zaćmie­nia Księ­ży­ca, musi on zna­leźć się w cie­niu naszej pla­ne­ty. Zie­mia, jak każ­dy oświe­tlo­ny obiekt, rzu­ca cień. Bie­gnie on rzecz jasna w kie­run­ku prze­ciw­nym od Słoń­ca i ma on kształt stoż­ka, tzn. że jego obszar zwę­ża się wraz z odle­gło­ścią od Zie­mi. W cza­sie, gdy Księ­życ czę­ścio­wo lub w cało­ści cho­wa się w tym cie­niu, obser­wu­je­my wła­śnie czę­ścio­we lub cał­ko­wi­te jego zaćmie­nie.

    Dla­cze­go Księ­życ jest w ogó­le pod­czas cał­ko­wi­te­go zaćmie­nia widocz­ny? Moż­na by pomy­śleć, że sko­ro jest w cie­niu, to znik­nie nam z oczu. Ano nie znik­nie z tego same­go powo­du, któ­ry spra­wia, że widzi­my przed­mio­ty znaj­du­ją­ce się w cie­niu w naszej oko­li­cy. Świa­tło roz­pro­szo­ne od innych obiek­tów wciąż oświe­tla zacie­nio­ny przed­miot i może on być cią­gle widocz­ny. W prze­ło­że­niu na ska­lę nasze­go kosmicz­ne­go oto­cze­nia, Księ­życ prze­sta­je być oświe­tla­ny przez Słoń­ce w momen­cie wej­ścia w cień Zie­mi. Nasza pla­ne­ta jed­nak wciąż moc­no świe­ci w prze­strze­ni, odbi­ja­jąc oraz roz­pra­sza­jąc świa­tło sło­necz­ne wokół sie­bie. Część z tego pro­mie­nio­wa­nia tra­fia na powierzch­nię Księ­ży­ca i jest to na tyle duże natę­że­nie foto­nów, że są one w sta­nie odbić się od powierzch­ni nasze­go sate­li­ty i wró­cić na Zie­mię, a następ­nie pobu­dzić recep­to­ry w naszych oczach i spo­wo­do­wać, że to wszyst­ko zoba­czy­my 🙂 Wła­ści­wo­ści optycz­ne opi­sa­ne­go prze­ze mnie zja­wi­ska powo­du­ją ponad­to, że w trak­cie zaćmie­nia Księ­życ przy­bie­ra krwi­sto­czer­wo­ną bar­wę, co jest nie­za­po­mnia­nym wido­kiem. Nie raz zapew­ne widzie­li­ście wschód nasze­go sate­li­ty w takim kolo­rze, jak na poniż­szym zdję­ciu. Pod­czas czę­ścio­wej i cał­ko­wi­tej fazy zaćmie­nia, ma on taki lub jesz­cze bar­dziej soczy­sty czer­wo­ny kolor 🙂

    Wschód Księżyca 2015.09.01
    Wschód Księ­ży­ca 2015.09.01, Kra­ków

    Nie prze­gap­cie zatem tego pięk­ne­go zja­wi­ska!

    Nie­ste­ty będzie to wyma­ga­ło poświę­ce­nia paru godzin snu, ponie­waż zaćmie­nie wyda­rzy się wcze­snym ran­kiem w ponie­dzia­łek 28 wrze­śnia. Patrzy­my na zachód. Musi­my mieć czy­sty, nie­prze­sło­nię­ty żad­ny­mi prze­szko­da­mi widok na tę stro­nę nie­ba. Cień Zie­mi poja­wi się na Księ­ży­cu tuż po 3 rano. W pra­wej gór­nej czę­ści nasze­go sate­li­ty zoba­czy­my, jak jego powierzch­nia zaczy­na lek­ko ciem­nieć i przy­bie­rać czer­wo­na­wą bar­wę. Następ­nie zja­wi­sko będzie postę­po­wać, by tuż po 4 rano dopro­wa­dzić do fazy cał­ko­wi­tej, któ­ra potrwa nie­co ponad godzi­nę. Wte­dy Księ­życ będzie cał­ko­wi­cie ską­pa­ny w cie­niu Zie­mi. Nie­co po 5 rano z lewej czę­ści Srebr­ne­go Glo­bu cień zacznie scho­dzić. Będzie to trwać oko­ło godzi­ny już na jaśnie­ją­cym poran­nym nie­bie i przy Księ­ży­cu znaj­du­ją­cym się bar­dzo nisko nad zachod­nim hory­zon­tem. Mimo trud­nych warun­ków obser­wa­cyj­nych, będzie to jed­nak nie­zwy­kle cie­ka­wy moment do obser­wa­cji, ponie­waż nisko zawie­szo­ny i czę­ścio­wo zaćmio­ny Księ­życ w połą­cze­niu z róż­ny­mi obiek­ta­mi na zie­mi na linii wzro­ku stwo­rzą neisa­mo­wi­te wido­ki war­te uwiecz­nie­nia na zdję­ciach.

    Życzę Wam dobrej pogo­dy i uda­nych obser­wa­cji!

    Facebooktwittermailby feather
  • Złą­cze­nie i zakry­cie Alde­ba­ra­na przez Księ­życ

    Pięk­ny widok cze­ka wszyst­kich, któ­rzy spoj­rzą na zachod­nie nie­bo wie­czo­rem 21 kwiet­nia 2015. Otóż bar­dzo wąski sierp Księ­ży­ca dosłow­nie muśnie naj­ja­śniej­szą gwiaz­dę w Byku — Alde­ba­ra­na. Miesz­kań­cy pół­noc­no-wschod­nich krań­ców Pol­ski (oko­li­ce Suwałk i Augu­sto­wa) mogą zoba­czyć nawet zakry­cie tej gwiaz­dy. Będzie to o tyle rzad­kie zja­wi­sko, że wystą­pi tzw. zakry­cie brze­go­we. Alde­ba­ran będzie muskał brzeg tar­czy Księ­ży­ca raz zni­ka­jąc, a raz poja­wia­jąc się mię­dzy góra­mi i kra­te­ra­mi na jego powierzch­ni. Tego nie moż­na prze­ga­pić, będąc w odpo­wied­nim miej­scu nasze­go kra­ju! Ostat­nio tego typu zja­wi­sko wystą­pi­ło 17 lat temu!

    Trans­mi­sję ze wsi Nowin­ka, gdzie będzie widać zakry­cie brze­go­we popro­wa­dzi Karol Wój­cic­ki z Nie­ba Koper­ni­ka i będzie moż­na ten prze­kaz obej­rzeć pod tym lin­kiem

    Do tego wszyst­kie­go, w nie­da­le­kiej odle­gło­ści od Księ­ży­ca i Alde­ba­ra­na będzie świe­cić bar­dzo jasna Wenus. Układ ten na pew­no będzie zna­ko­mi­tą oka­zją do zro­bie­nia wie­lu pięk­nych zdjęć. Zja­wi­sko może­my podzi­wiać od oko­ło godzi­ny 20:00 do oko­ło 22:30 nad zachod­nim hory­zon­tem. Alde­ba­ran znaj­dzie się tuż pod tar­czą Księ­ży­ca.

    Oso­by chcą­ce zoba­czyć zakry­cie i odkry­cie gwiaz­dy powin­ny zaopa­trzyć się w lor­net­kę, a naj­le­piej tele­skop i zna­leźć Księ­życ jak naj­wcze­śniej po zacho­dzie Słoń­ca, co może być trud­ne na jasnym jesz­cze nie­bie. Zakry­cie nastą­pi oko­ło 19:48, a już 12 minut póź­niej Alde­ba­ran poja­wi się pod tar­czą nasze­go sate­li­ty ponow­nie.

    Ksiezyc Aldebaran Wenus 2015.04.21
    Księ­życ, Wenus i Alde­ba­ran 21.04.2015, godz. 20:30, źr. Stel­la­rium (klik­nij, aby powięk­szyć)

    Facebooktwittermailby feather


  • Ostat­ni Super Księ­życ w 2014 roku

    9 wrze­śnia 2014 wystą­pi ostat­nia w tym roku peł­nia, pod­czas któ­rej Księ­życ znaj­dzie się w punk­cie swo­jej orbi­ty naj­bliż­szym Zie­mi. Będzie to trze­ci tego­rocz­ny tzw. Super Księ­życ. War­to tego dnia obej­rzeć wschód nasze­go sate­li­ty, któ­ry nisko nad wschod­nim hory­zon­tem będzie wyda­wał się więk­szy, niż zwy­kle. Księ­życ wzej­dzie oko­ło godzi­ny 19:00, a zaj­dzie następ­ne­go dnia ok. 7:30 rano.

    [aktu­ali­za­cja] Peł­nia wystą­pi dokład­nie o 3:39 cza­su pol­skie­go 9 wrze­śnia, więc noc z 8 na 9 wrze­śnia jest tą naj­lep­szą do pro­wa­dze­nia obser­wa­cji. Za nie­ści­słość w infor­ma­cji powy­żej prze­pra­szam wszyst­kich wpro­wa­dzo­nych w błąd.

    Super Księ­życ (źr. night​sca​pes​.pl)
    Facebooktwittermailby feather
  • Obser­wa­cje wąskie­go sier­pa Księ­ży­ca

    Ostat­nie­go dnia mar­ca będzie­my mogli poku­sić się o dostrze­że­nie nie­zwy­kle wąskie­go sier­pa Księ­ży­ca, któ­ry będzie oświe­tlo­ny tyl­ko w 1% śred­ni­cy tar­czy. Nasze­go sate­li­tę sta­raj­my się odna­leźć nisko nad zachod­nim hory­zon­tem oko­ło pół godzi­ny po zacho­dzie Słoń­ca. W odszu­ka­niu Księ­ży­ca na pew­no pomo­że lor­net­ka.

    Złączenie Księżyca i Wenus, 02.01.2014 16:24:06, ISO 800, Ekspozycja 1/30s, Apertura 5.6, Ogniskowa 250mm (efektywna 400mm)
    Wąski sierp Księ­ży­ca pod­czas złą­cze­nia z Wenus, 02.01.2014 
    Facebooktwittermailby feather