• Archiwum kategorii Księżyc
  • Całkowite zaćmienie SuperKsiężyca

    28 września nad ranem czeka nas jedno z najważniejszych zjawisk astronomicznych 2015 roku. Obejrzymy całkowite zaćmienie Księżyca. To nie wszystko. Księżyc znajdzie się wtedy w perygeum, czyli najbliżej Ziemi na swojej orbicie i dzięki temu będzie wydawał się większy, niż zwykle. Suma summarum będziemy świadkami niezwykłego całkowitego zaćmienia krwawego SuperKsiężyca!

    Na czym polega to zjawisko? Aby doszło do częściowego lub całkowitego zaćmienia Księżyca, musi on znaleźć się w cieniu naszej planety. Ziemia, jak każdy oświetlony obiekt, rzuca cień. Biegnie on rzecz jasna w kierunku przeciwnym od Słońca i ma on kształt stożka, tzn. że jego obszar zwęża się wraz z odległością od Ziemi. W czasie, gdy Księżyc częściowo lub w całości chowa się w tym cieniu, obserwujemy właśnie częściowe lub całkowite jego zaćmienie.

    Dlaczego Księżyc jest w ogóle podczas całkowitego zaćmienia widoczny? Można by pomyśleć, że skoro jest w cieniu, to zniknie nam z oczu. Ano nie zniknie z tego samego powodu, który sprawia, że widzimy przedmioty znajdujące się w cieniu w naszej okolicy. Światło rozproszone od innych obiektów wciąż oświetla zacieniony przedmiot i może on być ciągle widoczny. W przełożeniu na skalę naszego kosmicznego otoczenia, Księżyc przestaje być oświetlany przez Słońce w momencie wejścia w cień Ziemi. Nasza planeta jednak wciąż mocno świeci w przestrzeni, odbijając oraz rozpraszając światło słoneczne wokół siebie. Część z tego promieniowania trafia na powierzchnię Księżyca i jest to na tyle duże natężenie fotonów, że są one w stanie odbić się od powierzchni naszego satelity i wrócić na Ziemię, a następnie pobudzić receptory w naszych oczach i spowodować, że to wszystko zobaczymy 🙂 Właściwości optyczne opisanego przeze mnie zjawiska powodują ponadto, że w trakcie zaćmienia Księżyc przybiera krwistoczerwoną barwę, co jest niezapomnianym widokiem. Nie raz zapewne widzieliście wschód naszego satelity w takim kolorze, jak na poniższym zdjęciu. Podczas częściowej i całkowitej fazy zaćmienia, ma on taki lub jeszcze bardziej soczysty czerwony kolor 🙂

    Wschód Księżyca 2015.09.01
    Wschód Księżyca 2015.09.01, Kraków

     

    Nie przegapcie zatem tego pięknego zjawiska!

    Niestety będzie to wymagało poświęcenia paru godzin snu, ponieważ zaćmienie wydarzy się wczesnym rankiem w poniedziałek 28 września. Patrzymy na zachód. Musimy mieć czysty, nieprzesłonięty żadnymi przeszkodami widok na tę stronę nieba. Cień Ziemi pojawi się na Księżycu tuż po 3 rano. W prawej górnej części naszego satelity zobaczymy, jak jego powierzchnia zaczyna lekko ciemnieć i przybierać czerwonawą barwę. Następnie zjawisko będzie postępować, by tuż po 4 rano doprowadzić do fazy całkowitej, która potrwa nieco ponad godzinę. Wtedy Księżyc będzie całkowicie skąpany w cieniu Ziemi. Nieco po 5 rano z lewej części Srebrnego Globu cień zacznie schodzić. Będzie to trwać około godziny już na jaśniejącym porannym niebie i przy Księżycu znajdującym się bardzo nisko nad zachodnim horyzontem. Mimo trudnych warunków obserwacyjnych, będzie to jednak niezwykle ciekawy moment do obserwacji, ponieważ nisko zawieszony i częściowo zaćmiony Księżyc w połączeniu z różnymi obiektami na ziemi na linii wzroku stworzą neisamowite widoki warte uwiecznienia na zdjęciach.

    Życzę Wam dobrej pogody i udanych obserwacji!

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Złączenie i zakrycie Aldebarana przez Księżyc

    Piękny widok czeka wszystkich, którzy spojrzą na zachodnie niebo wieczorem 21 kwietnia 2015. Otóż bardzo wąski sierp Księżyca dosłownie muśnie najjaśniejszą gwiazdę w Byku – Aldebarana. Mieszkańcy północno-wschodnich krańców Polski (okolice Suwałk i Augustowa) mogą zobaczyć nawet zakrycie tej gwiazdy. Będzie to o tyle rzadkie zjawisko, że wystąpi tzw. zakrycie brzegowe. Aldebaran będzie muskał brzeg tarczy Księżyca raz znikając, a raz pojawiając się między górami i kraterami na jego powierzchni. Tego nie można przegapić, będąc w odpowiednim miejscu naszego kraju! Ostatnio tego typu zjawisko wystąpiło 17 lat temu!

    Transmisję ze wsi Nowinka, gdzie będzie widać zakrycie brzegowe poprowadzi Karol Wójcicki z Nieba Kopernika i będzie można ten przekaz obejrzeć pod tym linkiem

    Do tego wszystkiego, w niedalekiej odległości od Księżyca i Aldebarana będzie świecić bardzo jasna Wenus. Układ ten na pewno będzie znakomitą okazją do zrobienia wielu pięknych zdjęć. Zjawisko możemy podziwiać od około godziny 20:00 do około 22:30 nad zachodnim horyzontem. Aldebaran znajdzie się tuż pod tarczą Księżyca.

    Osoby chcące zobaczyć zakrycie i odkrycie gwiazdy powinny zaopatrzyć się w lornetkę, a najlepiej teleskop i znaleźć Księżyc jak najwcześniej po zachodzie Słońca, co może być trudne na jasnym jeszcze niebie. Zakrycie nastąpi około 19:48, a już 12 minut później Aldebaran pojawi się pod tarczą naszego satelity ponownie.

    Ksiezyc Aldebaran Wenus 2015.04.21
    Księżyc, Wenus i Aldebaran 21.04.2015, godz. 20:30, źr. Stellarium (kliknij, aby powiększyć)

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather

  • Ostatni Super Księżyc w 2014 roku

    9 września 2014 wystąpi ostatnia w tym roku pełnia, podczas której Księżyc znajdzie się w punkcie swojej orbity najbliższym Ziemi. Będzie to trzeci tegoroczny tzw. Super Księżyc. Warto tego dnia obejrzeć wschód naszego satelity, który nisko nad wschodnim horyzontem będzie wydawał się większy, niż zwykle. Księżyc wzejdzie około godziny 19:00, a zajdzie następnego dnia ok. 7:30 rano.

    [aktualizacja] Pełnia wystąpi dokładnie o 3:39 czasu polskiego 9 września, więc noc z 8 na 9 września jest tą najlepszą do prowadzenia obserwacji. Za nieścisłość w informacji powyżej przepraszam wszystkich wprowadzonych w błąd.

    Super Księżyc (źr. nightscapes.pl)
    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Obserwacje wąskiego sierpa Księżyca

    Ostatniego dnia marca będziemy mogli pokusić się o dostrzeżenie niezwykle wąskiego sierpa Księżyca, który będzie oświetlony tylko w 1% średnicy tarczy. Naszego satelitę starajmy się odnaleźć nisko nad zachodnim horyzontem około pół godziny po zachodzie Słońca. W odszukaniu Księżyca na pewno pomoże lornetka.

    Złączenie Księżyca i Wenus, 02.01.2014 16:24:06, ISO 800, Ekspozycja 1/30s, Apertura 5.6, Ogniskowa 250mm (efektywna 400mm)
    Wąski sierp Księżyca podczas złączenia z Wenus, 02.01.2014 
    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Polowanie na młody Księżyc

    Trzeci miesiąc roku proponuję zacząć od wybrania się na polowanie. Nie będzie do niego jednak potrzebna żadna broń, tylko wprawne oko i ewentualny przyrząd optyczny w dowolnej postaci. Oto, co robimy:

    1. Około pół godziny po zachodzie Słońca (zależy, gdzie mieszkamy) zasadzamy się w upatrzonym wcześniej miejscu z widokiem na zachodnią stronę nieba ze zwróceniem uwagi na to, aby nie stały nam na widoku żadne budynki, drzewa i inne przeszkody. Realnie będzie to około godziny 17:30-17:50

    2. Celem naszej akcji jest młody Księżyc. Szukamy go na niebie, jak tylko zacznie zapadać zmierzch. Gdy tylko go zlokalizujemy gołym okiem, możemy dodać sobie nieco więcej wrażeń za pomocą lornetki lub teleskopu, jeśli takowymi dysponujemy.

    O co to całe zamieszanie? Otóż Księżyc tego wieczora będzie miał kształt bardzo wąskiego sierpa, ponieważ będzie tylko nieco ponad dzień po nowiu. Stąd też mówimy, że będzie młody, bo wiek Księżyca liczy się od nowiu do nowiu i podaje się go w dniach. Oświetlona część tarczy będzie innymi słowy bardzo bardzo mała – tylko 2.5% średnicy tarczy Księżyca będzie widoczne dla naszych oczu. Taki widok zawsze zwraca uwagę. Warunki do obserwacji będą dobre ze względu na konfigurację Księżyca względem Słońca (chodzi o wysokość Srebrnego Globu nad horyzontem, gdy Słońce już zajdzie). Zatem pozostaje nam tylko czekać na niedzielny wieczór!

    Księżyc 02.03.2014Księżyc widziany z centrum Polski ok. 8 stopni nad horyzontem 2.03.2014 o godzinie 18:15 (źr. Stellarium)

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather