• Archiwum kategorii Księ­życ
  • Czę­ścio­we zaćmie­nie Księ­ży­ca 7 sierp­nia 2017

    7 sierp­nia 2017 roku doj­dzie do czę­ścio­we­go zaćmie­nia Księ­ży­ca, któ­re będzie w więk­szo­ści cza­su trwa­nia widocz­ne z Pol­ski. Będzie to dość płyt­kie zaćmie­nie, bo cień Zie­mi obej­mie nasze­go sate­li­tę tyl­ko w 25 pro­cen­ta­ch jego śred­ni­cy. Nie­mniej z łatwo­ścią będzie moż­na dostrzec pociem­nie­nie czę­ści tar­czy Srebr­ne­go Glo­bu. Zapra­szam na trans­mi­sję na żywo na YouTu­be! Szcze­gó­ły poni­żej.

    Zja­wi­sko roz­pocz­nie się tzw. zaćmie­niem pół­cie­nio­wym o godzi­nie 17:50. Ta faza jest zazwy­czaj nie­zau­wa­żal­na dla nie­wpraw­ne­go oka i nie budzi żad­ny­ch emo­cji. Księ­życ jest tyl­ko mini­mal­nie ciem­niej­szy. Gdy­by­śmy sta­li na jego powierzch­ni, obser­wo­wa­li­by­śmy czę­ścio­we zaćmie­nie Słoń­ca. Nasza gwiaz­da, nawet jeśli tyl­ko kawał­kiem swo­jej tar­czy, wciąż oświe­tla Srebr­ny Glob i dla­te­go tak cięż­ko zauwa­żyć jakie­kol­wiek zmia­ny w jego oświe­tle­niu, patrząc z Zie­mi.

    O 19:23 roz­pocz­nie się naj­bar­dziej inte­re­su­ją­ca nas faza zja­wi­ska — zaćmie­nie czę­ścio­we. Wte­dy to Księ­życ zacznie zanu­żać się w peł­nym cie­niu naszej pla­ne­ty. Z miej­sc w nim ską­pa­ny­ch, sto­jąc na powierzch­ni nasze­go sate­li­ty widzie­li­by­śmy cał­ko­wi­te zaćmie­nie Słoń­ca. Tam też jest peł­ny mrok, gdyż Zie­mia zasła­nia kom­plet­nie naszą gwiaz­dę i jedy­nym świa­tłem docho­dzą­cym mimo wszyst­ko w te rejo­ny Księ­ży­ca jest świa­tło roz­pro­szo­ne w atmos­fe­rze ziem­skiej. Zja­wi­ska optycz­ne w niej zacho­dzą­ce powo­du­ją, że tyl­ko czer­wo­na czę­ść spek­trum jest w sta­nie prze­bić się przez gru­be war­stwy atmos­fe­ry naszej pla­ne­ty i takie też kolo­ry przy­bie­ra zaćmio­na czę­ść Księ­ży­ca. Stąd też nazwa — krwa­wy Księ­życ. Być może zoba­czy­my czer­wo­ną bar­wę rów­nież pod­czas tego zaćmie­nia, a zależ­ne jest to cho­ciaż­by od sta­nu atmos­fe­ry ziem­skiej i warun­ków atmos­fe­rycz­ny­ch w miej­scu obser­wa­cji. Nie będzie to łatwe, gdyż więk­szo­ść Księ­ży­ca wciąż będzie jasno świe­cić, a zaćmie­nie będzie płyt­kie. Z pew­no­ścią jed­nak dostrze­że­my samo pociem­nie­nie tar­czy.

    Prze­bieg zaćmie­nia czę­ścio­we­go od godzi­ny 20:00 będę trans­mi­to­wał na YouTu­be pod poniż­szym lin­kiem:

    Czy­taj dalej!!  Post ID 1947

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Naj­więk­szy Super­K­się­życ od 70 lat!

    Dłu­go zasta­na­wia­łem się, jak nazwać to zja­wi­sko. MegaK­się­życ? Mega­Su­perK­się­życ? Super­Ek­straK­się­życ? W koń­cu zde­cy­do­wa­łem się na pozo­sta­wie­nie tra­dy­cyj­nej nazwy — Super­K­się­życ. Nie będzie to jed­nak taki sam Super­K­się­życ, z jakim mamy do czy­nie­nia co kil­ka mie­się­cy. 14 listo­pa­da 2016 roku cze­ka nas bowiem wyjąt­ko­wa super­peł­nia Księ­ży­ca. Nie było takiej od pra­wie 70 lat i nie będzie przez kolej­ny­ch pra­wie 20!

    Ze zja­wi­skiem Super­K­się­ży­ca mamy do czy­nie­nia, gdy peł­nia wystą­pi w okre­sie naj­więk­sze­go zbli­że­nia nasze­go sate­li­ty do Zie­mi. Przy­ję­ło się mówić, że jest to prze­dział od 90% do 100% naj­więk­sze­go moż­li­we­go zbli­że­nia Księ­ży­ca do naszej pla­ne­ty — tak zwa­ne­go pery­geum. Jeśli chce­sz dowie­dzieć się wię­cej na temat przy­czyn wystę­po­wa­nia zja­wi­ska Super­K­się­ży­ca w kon­tek­ście jego orbi­to­wa­nia wokół Zie­mi, prze­czy­taj ostat­ni aka­pit tego wpi­su.

    SuperKsiężyc 14.11.2016
    Porów­na­nie wiel­ko­ści — MiniK­się­życ 22.04.2016 (odl. ponad 405 tys km) i Super­K­się­życ 14.11.2016 (odl. ~356 tys km) (klik­nij, aby powięk­szyć)

    Czy­taj dalej!!  Post ID 1947

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Super­K­się­życ nr 1 z 3 w 2016 roku

    1516 paź­dzier­ni­ka 2016 roku wystą­pi tak zwa­ne zja­wi­sko Super­K­się­ży­ca. Co to jest Super­K­się­życ i dla­cze­go jest to cie­ka­we w obser­wa­cji? Poni­żej kil­ka fak­tów na ten temat.

    Księ­życ wyka­zu­je na nie­bie m.in. 2 rodza­je cykli. Pierw­szy, 29,5-dniowy cykl to tak zwa­ny mie­siąc syno­dycz­ny. Jest to okres mię­dzy tymi samy­mi faza­mi sate­li­ty. Ozna­cza to, że co tyle dni mamy do czy­nie­nia z peł­nią Księ­ży­ca. Nie jest to jed­nak rów­no­znacz­ne z okre­sem, w jakim Księ­życ poko­nu­je cało­ść swo­jej orbi­ty wokół Zie­mi. Peł­ny obieg nasze­go sate­li­ty po orbi­cie trwa 27,3 dnia i jest to dru­gi z inte­re­su­ją­cy­ch nas cykli. Co tyle cza­su Księ­życ znaj­du­je się dokład­nie w tym samym miej­scu na nie­bie — wśród tych samy­ch gwiazd. Skąd ta róż­ni­ca ponad 2 dni?

    Super­K­się­życ w maju 2012, źr. spa​ce​.com

    Dzie­je się tak dla­te­go, że wpływ na okres syno­dycz­ny ma sam ruch Zie­mi wokół Słoń­ca. Czy­taj dalej!!  Post ID 1947

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Naj­lep­sza widocz­no­ść Mer­ku­re­go w 2016 roku

    Naj­bliż­sze dni sta­ną pod zna­kiem Mer­ku­re­go — naj­bliż­szej Słoń­cu pla­ne­ty Ukła­du Sło­necz­ne­go. Ten malut­ki
    ska­li­sty glob jest zazwy­czaj nie­wi­docz­ny na nie­bie ze wzglę­du na jego bli­sko­ść do naszej dzien­nej
    gwiaz­dy. Tym razem jed­nak, pod koniec wrze­śnia i na począt­ku paź­dzier­ni­ka będzie ina­czej. Bez tru­du dostrze­że­my Mer­ku­re­go gołym okiem, a widok dodat­ko­wo upięk­szy wąski sierp Księ­ży­ca.

    Mer­ku­ry przez więk­szo­ść roku skry­wa się w bla­sku wscho­dzą­ce­go lub zacho­dzą­ce­go Słoń­ca. Nawet jeśli na
    swo­jej orbi­cie wychy­la” się on mak­sy­mal­nie w bok” od naszej gwiaz­dy, to kąt pod jakim patrzy­my na oba
    cia­ła powo­du­je, że pla­ne­ta może zacho­dzić prak­tycz­nie nawet rów­no ze Słoń­cem, tyl­ko po pro­stu odda­lo­na od
    nie­go dość znacz­nie w lewą lub pra­wą stro­nę. Ten pla­stycz­ny i autor­ski opis ozna­cza oczy­wi­ście
    per­spek­ty­wę oso­by patrzą­cej na ten układ z Zie­mi 🙂 Uży­wa­jąc pro­fe­sjo­nal­nej ter­mi­no­lo­gii — gdy Mer­ku­ry
    odda­la się dla ziem­skie­go obser­wa­to­ra naj­bar­dziej jak może od Słoń­ca, jest wte­dy w tzw. mak­sy­mal­nej
    elon­ga­cji od gwiaz­dy. Czy­taj dalej!!  Post ID 1947

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Zakry­cie Alde­ba­ra­na przez Księ­życ

    Nie­mal 2 mie­sią­ce temu obser­wo­wa­li­śmy zakry­cie Alde­ba­ra­na — naj­ja­śniej­szej gwiaz­dy w kon­ste­la­cji Byka i jed­nej z naj­ja­śniej­szy­ch na nie­bie. Zja­wi­sko to powtó­rzy się dla obser­wa­to­rów z Pol­ski wie­czo­rem 23 grud­nia 2015. Będzie to wyda­rze­nie nie­mal bliź­nia­cze do poprzed­nie­go, jed­nak z mały­mi róż­ni­ca­mi. Naj­waż­niej­szą z nich jest wiek Księ­ży­ca”. Nasz sate­li­ta będzie w fazie 2 dni do peł­ni (w paź­dzier­ni­ku było to 2 dni po peł­ni). Zatem tym razem Alde­ba­ran znik­nie po ciem­nej stro­nie Księ­ży­ca. Cięż­ko jest tu jed­nak mówić o jasnej i ciem­nej stro­nie tar­czy, któ­ra będzie nie­mal w cało­ści oświe­tlo­na. Mimo wszyst­ko pole­cam wypo­sa­żyć się w lor­net­kę lub sil­niej­szy sprzęt optycz­ny, co zapew­ni nam cie­ka­we wra­że­nia.

    Dru­gą z róż­nic będzie pora zja­wi­ska. Zakry­cie nastą­pi o wygod­nej wie­czor­nej porze, po godzi­nie 19. Dla każ­dej loka­li­za­cji moment zakry­cia i odkry­cia będzie o kil­ka sekund/​minut róż­ny, dla­te­go podam jedy­nie zgrub­ne cza­sy, kie­dy nale­ży ocze­ki­wać wla­ści­we­go momen­tu dla miej­sca obser­wa­cji.

    Zakry­cie nastą­pi mię­dzy 19:1919:29. Wąski skra­wek nie­oświe­tlo­nej tar­czy Księ­ży­ca spo­wo­du­je, że gwiaz­da znik­nie nagle, zanim dotrze” do jasnej czę­ści Srebr­ne­go Glo­bu. Śledź­my sytu­ację, zer­ka­jąc na układ Alde­ba­ran-Księ­życ kil­ka­na­ście minut wcze­śniej. Będzie­my widzieć, kie­dy gwiaz­da zbli­ży się do Księ­ży­ca i oce­ni­my orien­ta­cyj­nie moment jej znik­nię­cia za tar­czą nasze­go sate­li­ty. Alde­ba­ran zga­śnie” w mgnie­niu oka, dla­te­go nie mru­ga­my 😉

    Odkry­cie nastą­pi oko­ło godzi­ny póź­niej po prze­ciw­nej stro­nie tar­czy Księ­ży­ca. Ocze­ku­je­my tego momen­tu mię­dzy 20:2720:38. Będzie to o tyle trud­niej­sze, że Alde­ba­ran poja­wi sie nagle i musi­my być 2 razy bar­dziej czuj­ni, niż przy zakry­ciu.

    Moż­li­we, ze uzna­cie to zja­wi­sko za nie­zbyt spek­ta­ku­lar­ne, lecz zapew­niam Was — jest bar­dzo wido­wi­sko­we 🙂 Ja sam przy­znam, że moje pierw­sze zakry­cie tak jasnej gwiaz­dy obser­wo­wa­łem wła­śnie 2 mie­sią­ce temu i moment odkry­cia Alde­ba­ra­na po ciem­nej stro­nie Księ­ży­ca zapa­mię­tam na dłu­go. Lor­net­ka dała mi wszyst­ko, cze­go potrze­bo­wa­łem. Cze­ka­łem na moment odkry­cia cier­pli­wie, ale bar­dzo zasko­czył mnie widok nagle włą­cza­ja­cej” się na nie­bie gwiazd­ki. Tym razem ta gwiazd­ka tak samo nagle się wyłą­czy”. Pole­cam 🙂

    Aldebaran i Księżyc 23.12.2015
    Alde­ba­ran i Księ­życ tuż przed zakry­ciem 23.12.2015 (źr. Stel­la­rium)
    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather