• Archiwum kategorii Zakrycia
  • Złączenie i zakrycie Aldebarana przez Księżyc

    Piękny widok czeka wszystkich, którzy spojrzą na zachodnie niebo wieczorem 21 kwietnia 2015. Otóż bardzo wąski sierp Księżyca dosłownie muśnie najjaśniejszą gwiazdę w Byku – Aldebarana. Mieszkańcy północno-wschodnich krańców Polski (okolice Suwałk i Augustowa) mogą zobaczyć nawet zakrycie tej gwiazdy. Będzie to o tyle rzadkie zjawisko, że wystąpi tzw. zakrycie brzegowe. Aldebaran będzie muskał brzeg tarczy Księżyca raz znikając, a raz pojawiając się między górami i kraterami na jego powierzchni. Tego nie można przegapić, będąc w odpowiednim miejscu naszego kraju! Ostatnio tego typu zjawisko wystąpiło 17 lat temu!

    Transmisję ze wsi Nowinka, gdzie będzie widać zakrycie brzegowe poprowadzi Karol Wójcicki z Nieba Kopernika i będzie można ten przekaz obejrzeć pod tym linkiem

    Do tego wszystkiego, w niedalekiej odległości od Księżyca i Aldebarana będzie świecić bardzo jasna Wenus. Układ ten na pewno będzie znakomitą okazją do zrobienia wielu pięknych zdjęć. Zjawisko możemy podziwiać od około godziny 20:00 do około 22:30 nad zachodnim horyzontem. Aldebaran znajdzie się tuż pod tarczą Księżyca.

    Osoby chcące zobaczyć zakrycie i odkrycie gwiazdy powinny zaopatrzyć się w lornetkę, a najlepiej teleskop i znaleźć Księżyc jak najwcześniej po zachodzie Słońca, co może być trudne na jasnym jeszcze niebie. Zakrycie nastąpi około 19:48, a już 12 minut później Aldebaran pojawi się pod tarczą naszego satelity ponownie.

    Ksiezyc Aldebaran Wenus 2015.04.21
    Księżyc, Wenus i Aldebaran 21.04.2015, godz. 20:30, źr. Stellarium (kliknij, aby powiększyć)

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather

  • Złączenie Księżyca z Saturnem (+ zakrycie Saturna przez Księżyc)

    To będzie zjawisko ekstremalnie trudne do zaobserwowania. 25 października 2014 tuż po zachodzie Słońca i na jasnym jeszcze niebie wystąpi bardzo bliskie złączenie Saturna z Księżycem. Na dodatek z zachodniej części Polski teoretycznie widać będzie zakrycie planety przez naszego satelitę.

    Co powoduje, że zjawisko to będzie tak trudne w obserwacjach? Niestety jest to kilka czynników.

    Pierwszy z nich to pora dnia. Aby nie przegapić złączenia, musimy szukać obiektów około godziny 18:00 nad południowo-zachodnim horyzontem. Niebo wtedy będzie jeszcze jasne, bo zachód Słońca nastąpi niedługo wcześniej.

    Drugi aspekt to wysokość obiektów. Księżyc, podobnie jak i Saturn będą bardzo nisko, bo mniej niż 5 stopni nad horyzontem, i będą szybko zbliżać się do jego linii. Przy zachodniej granicy Polski obiekty około 18:00 będą około miały wysokość ok. 4 stopni. Im dalej na wschód naszego kraju, tym gorzej (niżej).

    Trzecia sprawa to kształt Księżyca. Nasz satelita będzie bardzo wąskim sierpem, więc nie będzie łatwo go dostrzec na jasnym tle nieba, a musimy się spieszyć. Lornetka pomoże w jego odnalezieniu.

    Kolejna rzecz to jasność Saturna. Będziemy potrzebowali co najmniej lornetki, aby dostrzec planetę.

    Podsumowując – aby z sukcesem zaobserwować zjawisko, powinniśmy znaleźć się najlepiej na zachodzie naszego kraju, mieć krystalicznie czyste powietrze i bezchmurne niebo aż do horyzontu, na który musimy mieć niezasłonięty widok w kierunku południowego-zachodu.

    Jeśli nam się poszczęści i wszystkie powyższe warunki zostaną spełnione, zobaczymy Saturna po lewej stronie od sierpa Księżyca, oddalonego od jego tarczy o pojedyncze minuty kątowe. Możemy również pokusić się o obserwacje zjawiska do samego zajścia Księżyca za horyzont. Wtedy być może uda nam się zobaczyć zakrycie Saturna przez Księżyc, które nastąpi około 18:20 jeszcze gdy nasz satelita będzie nad horyzontem, patrząc z zachodniej Polski. Im silniejszy sprzęt optyczny, tym bardziej zwiększamy swoje szanse. Mówimy tu jednak o obserwacjach obiektów na wysokości około 1 stopnia nad horyzontem, więc można by je w zasadzie nazwać karkołomnymi. Kto jednak nie próbuje, ten nie pije szampana 🙂

    Powodzenia!

    Księżyc i Saturn 2014.10.25

    Księżyc i Saturn 25.10.2014 18:05 (źr. Stellarium)

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather

  • Zakrycie lambda Geminorum przez Księżyc

    18 września nad ranem Księżyc zakryje jedną z gwiazd konstelacji Bliźniąt – lambdę Geminorum. Niepozorna gwiazdka, 11 co do jasności w tym gwiazdozbiorze to w rzeczywistości 2.8 razy większa, 27 razy jaśniejsza od Słońca gazowa kula oddalona od nas około 95 lat świetlnych. W zależności od miejsca pobytu, zakrycie lambda Geminorum przez Księżyc nastapi między 5:40 a 5:47. Wcześniej zobaczą je mieszkańcy zachodniej Polski. Warto obserwacje zacząć kilka lub kilkanaście minut wcześniej, aby przygotować się na moment zniknięcia gwiazdy za tarczą Księżyca. Zakrycie powinno być widoczne gołym okiem, ponieważ lambda Geminorum jest w zasięgu naszego wzroku. Jasny Księżyc może jednak utrudnić to zadanie. Tego typu zjawiska najlepiej obserwować za pomocą dowolnej optyki. Lornetka da nam potrzebny komfort obserwacji. Teleskop pozwoli nam podziwiać zachodzenie gwiazdy za góry i kratery na krawędzi tarczy Księżyca. Z racji zbliżającego się świtu nie zobaczymy niestety, jak lambda Geminorum wyłania się po przeciwnej stronie tarczy naszego satelity.

    Poniższy film przedstawia podobne zakrycie tej gwiazdy 11 marca tego roku. Widoczne jest ono pod koniec nagrania.

     

    Księżyc i lambda Gem 2014.09.18Księżyc i lambda Gem 18.09.2014 godz. 5:15 (źr. Stellarium)

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather