• Archiwum kategorii Planety

  • Złą­cze­nie Księ­ży­ca, Jowi­sza i Merkurego

    Wysłany dnia: przez Mariusz Grabowski

    Ostat­ni dzień maja to oka­zja na ponow­ne obser­wa­cje Księ­ży­ca i Jowi­sza w bli­skiej odle­gło­ści. Od oko­ło godzi­ny 21 przez godzi­nę będzie­my mogli dostrzec oba obiek­ty nad zachod­nim hory­zon­tem. Gdy się już nie­co ściem­ni kil­ka­na­ście minut po 21, może­my poku­sić się o odna­le­zie­nie Mer­ku­re­go na pra­wo od Księ­ży­ca mniej wię­cej w podob­nej odle­gło­ści, jaka dzie­lić będzie nasze­go sate­li­tę od Jowi­sza. Będzie­my potrze­bo­wa­li do tego lor­net­ki, któ­ra bar­dzo uła­twi obser­wa­cje. Warun­kiem koniecz­nym jest tak­że czy­sty widok na zachod­ni hory­zont bez drzew i budynków.

    1 czerw­ca złą­cze­nie Księ­ży­ca z Jowi­szem powtó­rzy się w nie­co innej kon­fi­gu­ra­cji i będzie widocz­ne o godzi­nę dłu­żej — do 23. Obser­wu­jąc oba cia­ła nie­bie­skie z dnia na dzień zoba­czy­my, jak Księ­życ wędru­je po sfe­rze niebieskiej.

    Księżyc i Jowisz 31.05.2014Księ­życ, Jowisz i Mer­ku­ry 31.05.2014 godz. 21:20 (źr. Stellarium)


    Koniunkcje (złączenia) Planety 📎i oznaczony

  • Opo­zy­cja Saturna

    Wysłany dnia: przez Mariusz Grabowski

    Nie­co ponad mie­siąc po opo­zy­cji Mar­sa, doj­dzie do opo­zy­cji Satur­na. Jest to układ w prze­strze­ni, w któ­rym Słoń­ce, Zie­mia i trze­ci obiekt znaj­du­ją się w jed­nej linii w poda­nej kolej­no­ści. W opo­zy­cji mogą zna­leźć się wszyst­kie pla­ne­ty okrą­ża­ją­ce Słoń­ce dalej, niż Zie­mia. Tym razem będzie to Saturn. Zja­wi­sko nastą­pi o godzi­nie 18:27 10 maja, lecz wte­dy pla­ne­ta nie będzie jesz­cze widocz­na. Saturn wzej­dzie nad hory­zont i sta­nie się widocz­ny po zmierz­chu, czy­li oko­ło godzi­ny 20:45. Będzie go moż­na obser­wo­wać do świ­tu, oko­ło godzi­ny 4:30. Obiekt w okre­sie opo­zy­cji osią­ga naj­więk­szą jasność. Saturn będzie świe­cił tej nocy z jasno­ścią 0.27 mag. Posia­da­jąc lor­net­kę o powięk­sze­niu co naj­mniej 20x lub sil­niej­szy przy­rząd optycz­ny, wyko­rzy­staj­my oka­zję dobrych warun­ków obser­wa­cyj­nych i poku­śmy się o dostrze­że­nie pier­ście­ni tej pięk­nej planety.

    Poniż­sza map­ka uka­zu­je Satur­na oko­ło pół­no­cy i pozwa­la go zlo­ka­li­zo­wać w odnie­sie­niu do innych jasnych obiek­tów na niebie.

    Saturn w opozycji, 10.05.2014 godz. 23:50Saturn w opo­zy­cji, 10.05.2014 godz. 23:45


    Planety 📎i oznaczony

  • Opo­zy­cja Marsa

    Wysłany dnia: przez Mariusz Grabowski

    8 kwiet­nia 2014 roku o godzi­nie 21:03 Mars znaj­dzie się w tzw. opo­zy­cji. Jest to układ w prze­strze­ni, w któ­rym Słoń­ce, Zie­mia i trze­ci obiekt znaj­du­ją się w jed­nej linii w poda­nej kolej­no­ści. W opo­zy­cji mogą zna­leźć się wszyst­kie pla­ne­ty okrą­ża­ją­ce Słoń­ce dalej, niż Zie­mia. Jed­ną z tych pla­net jest wła­śnie Mars. Czer­wo­na Pla­ne­ta wzej­dzie oko­ło godzi­ny 20:00 i będzie widocz­na przez całą noc, do godzi­ny 6:00. Opo­zy­cja ma jesz­cze jed­ną cechę — obiekt w niej się znaj­du­ją­cy osią­ga naj­wyż­szą wyso­kość na nie­bie, nad połu­dnio­wym hory­zon­tem (tzw. góro­wa­nie) dokład­nie o pół­no­cy. Wypa­truj­my zatem Mar­sa jasno świe­cą­ce­go czer­wo­na­wym kolo­rem w dowol­nym momen­cie nocy. Poniż­sza map­ka uka­zu­je pozy­cję pla­ne­ty ok. godzi­ny 22:00. Zoba­czy­my tam tak­że pod­po­wiedź — Mars znaj­du­je się bli­sko jasnej gwiaz­dy — Spi­ki, któ­ra pomo­że nam w loka­li­za­cji pla­ne­ty. War­to tej nocy popa­trzeć w nie­bo. W opo­zy­cji obiekt jest naj­ja­śniej­szy. Czer­wo­na Pla­ne­ta osią­gnie jasność ‑1.26 mag. Na tak jasne­go Mar­sa kolej­ny raz przyj­dzie nam pocze­kać do 2016 roku.

    Mars w opozycji, 08.04.2014 godz. 22:00

    Mars w opo­zy­cji, 8.04.2014 godz. 22:00 (Źr.: Stellarium)


    Planety 📎i oznaczony

  • Wenus naj­ja­śniej­sza w 2014 roku

    Wysłany dnia: przez Mariusz Grabowski

    Od kil­ku tygo­dni nad ranem może­my podzi­wiać pięk­nie lśnią­cą na nie­bie Wenus — dru­gą w kolej­no­ści od Słoń­ca pla­ne­tę Ukła­du Sło­necz­ne­go. Jej blask w tygo­dniu 10–16 stycz­nia 2014 będzie jed­nak wyjąt­ko­wo sil­ny. Wenus w tym okre­sie osią­gnie naj­więk­szą w całym roku jasność, któ­ra wynie­sie ok ‑4.4 mag. Tak duży blask pla­ne­ty przy warun­kach ciem­ne­go oto­cze­nia powo­du­je rzu­ca­nie cie­ni przez oświe­tla­ne przez nią przed­mio­ty! War­to zatem wstać o 5 rano i spoj­rzeć w stro­nę wschod­nie­go hory­zon­tu. Wte­dy Wenus wzno­si się nad jego linię i lśni na nie­bo­skło­nie do oko­ło godzi­ny 6:30, gdy świt roz­my­je blask pla­ne­ty. Oczy­wi­ście po okre­sie naj­więk­sze­go bla­sku Wenus nadal będzie wdzięcz­nym obiek­tem poran­nych obser­wa­cji. Oso­by dys­po­nu­ją­ce lor­net­ką lub tele­sko­pem będą mogły dodat­ko­wo zauwa­żyć, że kształt pla­ne­ty to sierp przy­po­mi­na­ją­cy ten księżycowy.


    Planety 📎i oznaczony

  • Złą­cze­nie Księ­ży­ca z Merkurym

    Wysłany dnia: przez Mariusz Grabowski

    Wie­czo­rem 31 stycz­nia będzie­my mie­li oka­zję zaob­ser­wo­wać naj­bliż­szą Słoń­cu pla­ne­tę, czy­li Mer­ku­re­go, w nie­da­le­kiej odle­gło­ści od Księ­ży­ca. Nasz natu­ral­ny sate­li­ta zbli­ży się na dystans oko­ło 10 stop­ni od tej pla­ne­ty i będzie dobrym punk­tem odnie­sie­nia do odna­le­zie­nia jej na jesz­cze jasnym nie­bie. Mer­ku­ry jest obiek­tem trud­nym w obser­wa­cji, gdyż zawsze znaj­du­je się bli­sko Słoń­ca. Powo­du­je to, że widocz­ny jest on nie­dłu­go po zacho­dzie lub przed wscho­dem naszej dzien­nej gwiaz­dy nisko nad hory­zon­tem, i to w naj­lep­szym przy­pad­ku. Nie­bo jest wte­dy jesz­cze jasne i prze­szka­dza w odna­le­zie­niu pla­ne­ty. Dla­te­go też war­to wyko­rzy­stać oka­zję i posłu­żyć się pobli­skim Księ­ży­cem do nawi­ga­cji. Dodat­ko­wo w tym cza­sie Mer­ku­ry znaj­dzie się w tzw. mak­sy­mal­nej elon­ga­cji tego roku, czy­li naj­więk­szej kąto­wej odle­gło­ści od Słoń­ca na nie­bie. Czyż­by­śmy lep­szych warun­ków nie mogli sobie wyobra­zić? Teo­re­tycz­nie. Bo w prak­ty­ce tego wie­czo­ra Księ­życ będzie jesz­cze bar­dzo ​“mło­dy” jako eks­tre­mal­nie wąski sierp w fazie wyno­szą­cej jedy­nie 1%, czy­li tyle jego śred­ni­cy będzie oświe­tlo­ne przez Słoń­ce. Cze­ka nas zatem nie lada wyzwa­nie i nie­wy­klu­czo­ne, że naj­pierw odnaj­dzie­my Mer­ku­re­go, a potem Księ­życ. Pole­cam użyć lor­net­ki, któ­ra bar­dzo nam pomo­że w poszu­ki­wa­niach i obser­wa­cjach. Poniż­sza map­ka poka­zu­je pozy­cję obu obiek­tów nad zachod­nim hory­zon­tem oraz wzglę­dem sie­bie, oko­ło godzi­ny 17:00 dla cen­trum Pol­ski. Miesz­kań­cy zlo­ka­li­zo­wa­ni na zachód od cen­trum kra­ju zoba­czą taki widok kil­ka minut póź­niej. Ci zlo­ka­li­zo­wa­nie na wschód — wcze­śniej. Jeśli nie uda nam się tego dnia, nic stra­co­ne­go. Szcze­gó­ły pod mapką.

    Księżyc i Merkury 31.01.2014

    Mer­ku­ry i Księ­życ 31.01.2014 godz. 17:00 (cen­trum Pol­ski) (źr.: Stellarium)

    Dzień póź­niej, czy­li wie­czo­rem 1 lute­go sytu­acja znacz­nie się popra­wi. Księ­życ ​“nabie­rze kształ­tów” i powi­nien być już bez tru­du dostrze­gal­ny, tym bar­dziej, że będzie znacz­nie wyżej nad hory­zon­tem. Mer­ku­ry znaj­dzie się oko­ło 7 stop­ni pod Księ­ży­cem. Obiek­tów wyszu­kuj­my na nie­bie jak naj­wcze­śniej po zacho­dzie Słoń­ca, gdy zacznie się już ściem­niać. Real­nie będzie to ponow­nie oko­ło godzi­ny 17:00. Poni­żej map­ka dla 1 lutego.

    Księżyc i Merkury 01.02.2014

    Mer­ku­ry i Księ­życ 01.02.2014 godz. 17:00 (cen­trum Pol­ski) (źr.: Stellarium)


    Koniunkcje (złączenia) Planety 📎i oznaczony