4 mar­ca cze­ka nas naj­cia­śniej­sze złą­cze­nie pla­net w 2015 roku! Doj­dzie do nie­go pomię­dzy naj­ja­śniej­szą pla­ne­tą na nie­bie — Wenus, a prak­tycz­nie nie­do­strze­gal­nym gołym okiem Ura­nem. I mimo, że bez uży­cia co naj­mniej lor­net­ki nie uda nam się zoba­czyć tej koniunk­cji, war­to zaopa­trzyć się wła­śnie w taki lub moc­niej­szy sprzęt optycz­ny i prze­zna­czyć godzi­nę na obser­wa­cje wie­czo­rem 4 mar­ca. Dlaczego?

Otóż w new­ral­gicz­nym momen­cie, po godzi­nie 19:00 dystans kąto­wy pomię­dzy pla­ne­ta­mi wynie­sie baga­te­la nie­co ponad 5 minut kąto­wych. Ta obłęd­nie niska war­tość to mniej, niż ¹⁄₃ śred­ni­cy Księ­ży­ca na nie­bie! Wenus będzie tak bli­sko Ura­na, że swo­im bla­skiem utrud­ni nam jego dostrze­że­nie, tym bar­dziej, że obie pla­ne­ty będą dość nisko nad hory­zon­tem. Dla­te­go też war­to zacząć obser­wa­cje nie­co wcze­śniej, niż w momen­cie naj­więk­sze­go złą­cze­nia. Naj­le­piej poszu­kać pla­net od razu, gdy zro­bi się ciem­no, czy­li po godzi­nie 18. Uran znaj­dzie się po lewej stro­nie Wenus, a obie pla­ne­ty odszu­ka­my po zachod­niej stro­nie nie­ba. Oczy­wi­ście Wenus zwró­ci naszą uwa­gę swo­ją potęż­ną jasno­ścią. Wystar­czy skie­ro­wać w jej stro­nę sprzęt optycz­ny, a Uran uka­że nam się tuż obok.

Zja­wi­sko będzie moż­na obser­wo­wać do oko­ło godzi­ny 20, ale real­nie już wcze­śniej wyso­kość nad hory­zon­tem spo­wo­du­je, że Uran będzie bar­dzo trud­no dostrzegalny.

Poniż­sze gra­fi­ki z pro­gra­mu Stel­la­rium uka­zu­ją poglą­do­wą pozy­cję pla­net o godzi­nie 18:30 na zachod­nim nie­bie oraz układ Wenus-Uran wraz z odle­gło­ścią kąto­wą mię­dzy nimi w godzi­nach 18:30 oraz 19:34. Dla porów­na­nia, śred­ni­ca kąto­wa Księ­ży­ca wyno­si oko­ło 30′ (minut kątowych).