• Archiwa Tagów mars
  • Złą­cze­nie Księ­ży­ca z Mar­sem i Satur­nem

    Jesz­cze kil­ka dni temu Księ­życ minął wiszą­ce­go coraz niżej nad zachod­nim hory­zon­tem Jowi­sza. Nasz sate­li­ta w ruchu wstecz­nym wzglę­dem sfe­ry nie­bie­skiej zdą­żył już zawę­dro­wać kil­ka­dzie­siąt stop­ni na wschód i w dwie noce 1415 lip­ca minie naj­pierw Mar­sa, a potem Satur­na.

    Co praw­da nie będą to bli­skie złą­cze­nia pla­net ze Srebr­nym Glo­bem, jed­nak jasny Mars i Saturn w pobli­żu Księ­ży­ca zapew­nią dobry widok na wie­czor­nym nie­bie. Czy­taj dalej!!  Post ID 1566

    Facebooktwittermailby feather
  • Złą­cze­nie Księ­ży­ca z Mar­sem i Satur­nem

    Przez naj­bliż­sze 2 wie­czo­ry — 1718 czerw­ca 2016 będzie­my mogli obser­wo­wać koniunk­cję Księ­ży­ca kolej­no z Mar­sem i Satur­nem. Nasz sate­li­ta minie obie pla­ne­ty w kil­ku­stop­nio­wej odle­gło­ści, a cała trój­ka przez 2 wspo­mnia­ne noce będzie dobrze widocz­na i będzie z pew­no­ścią sta­no­wić pięk­ny widok na połu­dnio­wym nie­bie.

    Aby zoba­czyć zja­wi­sko, nale­ży po zmro­ku skie­ro­wać wzrok w stro­nę połu­dnia. Po pół­no­cy obiek­ty znaj­dą się na połu­dnio­wym zacho­dzie. Układ ciał nie­bie­skich w oba dni przed­sta­wia­ją poniż­sze gra­fi­ki. Czy­taj dalej!!  Post ID 1566

    Facebooktwittermailby feather
  • Opo­zy­cja Mar­sa

    Dokład­nie o 13:00 pol­skie­go cza­su, 22 maja 2016 Mars znaj­dzie się w opo­zy­cji. Od kil­ku tygo­dni pla­ne­ta jaśnie­je i jest bar­dzo łatwa w zna­le­zie­niu. Tak bli­sko Zie­mi i tak jasny Mars nie był od ponad 10 lat. W Ukła­dzie Sło­necz­nym opo­zy­cja jest to moment, w któ­rym cia­ło nie­bie­skie poru­sza­ją­ce się po orbi­cie wokół Słoń­ca dal­szej, niż ziem­ska, znaj­dzie się dokład­nie po prze­ciw­nej stro­nie w prze­strze­ni, niż nasza gwiaz­da.

    Inny­mi sło­wy — wspo­mnia­ne­go dnia Słoń­ce, Zie­mia i Mars uło­żą się w uprosz­cze­niu w jed­nej linii. Z naszej per­spek­ty­wy ozna­cza to, że w momen­cie, gdy Słoń­ce zaj­dzie za hory­zont, Mars wzej­dzie nad hory­zont po prze­ciw­nej stro­nie. W obec­nym ukła­dzie zachód Słoń­ca nastę­pu­je nad pół­noc­no-zachod­nią linią wid­no­krę­gu, czy­li Mars poja­wi się nad jego połu­dnio­wo-wschod­nią czę­ścią. Nie jest to jed­nak moment naj­cie­kaw­szy. Zale­ży nam bowiem na wygod­nych obser­wa­cjach, czy­li cza­sie, gdy pla­ne­ta będzie moż­li­wie wyso­ko na nie­bie. Opo­zy­cja ma to do sie­bie, że moment tzw. góro­wa­nia obiek­tu w opo­zy­cji (gdy cia­ło nie­bie­skie jest naj­wy­żej nad połu­dnio­wym hory­zon­tem) nastę­pu­je w oko­li­cach pół­no­cy (gdy Słoń­ce jest naj­ni­żej pod pół­noc­nym hory­zon­tem). Zatem Mar­sa z łatwo­ścią odnaj­dzie­my jako czer­wo­na­wy, bar­dzo jasny punkt, patrząc na połu­dnie w cza­sie nie­od­le­głym od godzi­ny 00:00.

    Dla obser­wa­to­rów nie­uzbro­jo­nym okiem lub uży­wa­ją­cych lor­ne­tek, Mars będzie po pro­stu jasnym czer­wo­nym punk­tem. Posia­da­jąc tele­skop lub moż­li­wość odwie­dze­nia obser­wa­to­rium, zoba­czy­my już pod­sta­wo­we szcze­gó­ły powierzch­ni pla­ne­ty, dzię­ki jej bli­sko­ści w tych dniach.

    W pobli­żu Mar­sa znaj­du­je się też Saturn, któ­ry już kil­ka­na­ście dni póź­niej rów­nież znaj­dzie się w opo­zy­cji. Pod pla­ne­ta­mi świe­ci czer­wo­na­wy Anta­res, two­rząc z nimi nie­mal rów­no­bocz­ny trój­kąt.

    W nocy z 21 na 22 maja do tej trój­ki dołą­czy Księ­życ w peł­ni, co pozwo­li nawet jesz­cze łatwiej zlo­ka­li­zo­wać Mar­sa. Gra­fi­ka poglą­do­wa z ukła­dem ciał tej nocy przed­sta­wio­na jest poni­żej.

    Mars przez kolej­ne dni po opo­zy­cji jesz­cze bar­dziej będzie zbli­żał się do Zie­mi i osią­gnie mini­mal­ną odle­głość od nas w dniu 31 maja. Wynie­sie ona ok. 75 mln km. Wte­dy też będzie naj­ja­śniej­szy. Kolej­ne bli­skie spo­tka­nie Zie­mi i Mar­sa nastą­pi w 2018 roku i będzie to tzw. Wiel­ka Opo­zy­cja Mar­sa, gdy Czer­wo­na Pla­ne­ta minie się z naszą w odle­gło­ści 55 mln km.

    Mars w opozycji, 22.05.2016, godz 01:00 (źr. Stellarium)
    Mars w opo­zy­cji, 22.05.2016, godz 01:00 (źr. Stel­la­rium)
    Facebooktwittermailby feather
  • 5 jasnych pla­net naraz na nie­bie

    Po raz pierw­szy od 10 lat mamy szan­se zoba­czyć 5 naj­ja­śniej­szych pla­net Ukła­du Sło­necz­ne­go naraz. Uło­ży­ły się one w jed­nej linii na poran­nym nie­bie i stan ten potrwa do trze­cie­go tygo­dnia lute­go. W nie­któ­re z poran­ków w pobli­żu pla­net prze­mie­rzał będzie Księ­życ, doda­jąc zja­wi­sku jesz­cze więk­sze­go uro­ku.

    Pla­ne­ty uło­żą się w kolej­no­ści Mer­ku­ry, Wenus, Saturn, Mars i Jowisz, patrząc od połu­dnio­we­go wscho­du przez połu­dnie i połu­dnio­wy zachód. Do podzi­wia­nia tego wido­ku nie potrze­ba żad­nych przy­rzą­dów optycz­nych. Jest jed­nak jeden waru­nek – musi­my mieć abso­lut­nie czy­sty widok na połu­dnio­wo-wschod­ni hory­zont, ponie­waż Mer­ku­ry będzie bar­dzo nisko nad hory­zon­tem.

    Wszyst­ko będzie roz­gry­wać się tuż przed wscho­dem Słoń­ca, mię­dzy godzi­ną 6 a 6:30 rano. Naj­le­piej zacząć od zlo­ka­li­zo­wa­nia Wenus, naj­ja­śniej­szej z pla­net. Wenus jest bar­dzo jasna i zwra­ca tym swo­ją uwa­gę każ­de­go, kto spoj­rzy w połu­dnio­wo-wschod­nią część nie­ba. Kil­ka stop­ni na lewo od niej znaj­dzie­my Meku­re­go. Świe­ci on dużo sła­biej i na jaśnie­ją­cym od brza­sku nie­bie może być led­wo dostrze­gal­ny. Dodat­ko­wo jego odna­le­zie­nie utrud­ni mała wyso­kość nad hory­zo­tem. W naj­lep­szym momen­cie, gdy jesz­cze nie jest zbyt jasno (ok. 6:30), Mer­ku­ry wznie­sie się na zale­d­wie 34 stop­nie ponad linię hory­zon­tu (34 cm na wycią­gnię­tej przed sie­bie na wypro­sto­wa­nej ręce linij­ce).

    Z kolei na pra­wo od Wenus, prak­tycz­nie nad połu­dnio­wym hory­zon­tem znaj­dzie się Saturn, a idąc dalej w pra­wo o ten sam odci­nek odnaj­dzie­my czer­wo­na­we­go Mar­sa. Całość ukła­du zamknie Jowisz, któ­ry jest kolej­nym bar­dzo jasnym i łatwo dostrze­gal­nym obiek­tem. Będzie on znaj­do­wał się wyso­ko nad połu­dnio­wo-zachod­nim hory­zon­tem.

    Zlo­ka­li­zo­wa­nie Wenus, Jowi­sza, ale tak­że Mer­ku­re­go nie powin­no nastrę­czyć wie­lu pro­ble­mów ze wzglę­du na ich jasność i pozy­cję na nie­bie. Jed­nak wśród wie­lu gwiazd na nie­bie być może nie będzie naj­ła­twiej­szą rze­czą na świe­cie odna­le­zie­nie Mar­sa i Satur­na. Z pomo­cą przyj­dzie nam jed­nak Księ­życ, któ­ry w dane dni znaj­dzie się bli­sko każ­dej z pla­net. Poniż­sze map­ki przed­sta­wia­ją układ pla­net oraz ich spo­tka­nia z Księ­ży­cem w poszcze­gól­ne dni.

    28 stycz­nia nasz sate­li­ta minie Jowi­sza, 1 lute­go znaj­dzie się obok Mar­sa, 4 lute­go zoba­czy­my złą­cze­nie Księ­ży­ca z Satur­nem, a 6 lute­go Srebr­ny Glob jako bar­dzo wąski sierp spo­tka się na nie­bie z Wenus i Mer­ku­rym.

    War­to wyko­rzy­stać tę oka­zję na podzi­wia­nie wszyst­kich pla­net, któ­re obser­wo­wa­li rów­nież nasi sta­ro­żyt­ni przod­ko­wie.

    Układ planet, spotkanie Jowisza z Księżycem 28.01, 6:30. Kliknij, aby powiększyć (źr. Stellarium)
    Układ pla­net, spo­tka­nie Jowi­sza z Księ­ży­cem 28.01, 6:30. Klik­nij, aby powięk­szyć (źr. Stel­la­rium)
    Układ planet, spotkanie Marsa z Księżycem 01.02, 6:30. Kliknij, aby powiększyć (źr. Stellarium)
    Układ pla­net, spo­tka­nie Mar­sa z Księ­ży­cem 01.02, 6:30. Klik­nij, aby powięk­szyć (źr. Stel­la­rium)
    Układ planet, spotkanie Saturna z Księżycem 04.01, 6:30. Kliknij, aby powiększyć (źr. Stellarium)
    Układ pla­net, spo­tka­nie Satur­na z Księ­ży­cem 04.02, 6:30. Klik­nij, aby powięk­szyć (źr. Stel­la­rium)
    Układ planet, spotkanie Wenus i Merkurego z Księżycem 06.02, 6:30. Kliknij, aby powiększyć (źr. Stellarium)
    Układ pla­net, spo­tka­nie Wenus i Mer­ku­re­go z Księ­ży­cem 06.02, 6:30. Klik­nij, aby powięk­szyć (źr. Stel­la­rium)
    Facebooktwittermailby feather
  • Koniunk­cja Wenus, Księ­ży­ca, Mar­sa i… ISS

    Od wie­lu już tygo­dni na poran­nym nie­bie trwa taniec pla­net. Wenus, Jowisz i Mars pięk­nie uka­zu­ją nam mecha­ni­kę nie­ba, cią­gle zmie­nia­jąc swo­je poło­że­nie wzglę­dem sie­bie. Do tej trój­ki cza­sa­mi dołą­czał Mer­ku­ry, a tak­że Księ­życ. Ten ostat­ni zro­bi to ponow­nie już 7 listo­pa­da przed świ­tem. Wisien­ką na tor­cie będzie prze­lot Mię­dzy­na­ro­do­wej Sta­cji Kosmicz­nej w pobli­żu pla­net.

    Koniunk­cja Wenus, Księ­ży­ca i Mar­sa, czy­li bli­skie ich złą­cze­nie, będzie widocz­na od oko­ło godzi­ny 3 do 6 nad połu­dnio­wo-wschod­nią czę­ścią nie­ba. Obiek­ty odda­lo­ne od sie­bie o kil­ka stop­ni zwró­cą uwa­gę każ­de­go, kto spoj­rzy w tam­tą stro­nę sfe­ry nie­bie­skiej. Naj­ja­śniej świe­ci Wenus. Księ­życ zbli­ża­ją­cy się do nowiu przyj­mie kształt wąskie­go sier­pa. Mars — dużo sła­biej widocz­ny od pozo­sta­łej dwój­ki — widocz­ny będzie nad Wenus. Temu wszyst­kie­mu z nie­co dal­sza będzie przy­glą­dał się Jowisz, widocz­ny wyso­ko nad Księ­ży­cem. Szcze­gól­nie pole­cam popa­trzeć na to złą­cze­nie mię­dzy 5:306, gdy nie­bo będzie nabie­ra­ło gra­na­to­wej bar­wy. Wte­dy blask pla­net i Księ­ży­ca nabie­ra zupeł­nie nowych war­to­ści este­tycz­nych 🙂

    Na zakoń­cze­nie zja­wi­ska, gdy nie­bo będzie już wyraź­nie jasne, zoba­czy­my prze­lot ISS — Mię­dzy­na­ro­do­wej Sta­cji Kosmicz­nej w pobli­żu pla­net i Księ­ży­ca. Nastą­pi to oko­ło godzi­ny 6:11. Dla szczę­śliw­ców mam jesz­cze lep­szą wia­do­mość — otóż będąc mniej wię­cej na linii Łuków-Kozie­ni­ce-Koń­skie-Czę­sto­cho­wa-Strzel­ce Opol­skie, zoba­czy­cie, jak ISS prze­ci­na tar­czę Księ­ży­ca! Z kolei w innych loka­li­za­cjach na pew­no znaj­dą się oso­by, któ­re zoba­czą, jak sta­cja tra­fia” w któ­rąś z pla­net 🙂

    Wenus Księżyc Mars Jowisz 2015.11.07
    Układ Wenus, Księ­ży­ca, Mar­sa i Jowi­sza 7.11.2015 nad ranem (źr. Stel­la­rium)
    Facebooktwittermailby feather