• Archiwa Tagów księżyc
  • Bliskie spotkanie Księżyca z Jowiszem

    Począwszy od zmierzchu 10 kwietnia aż do rana kolejnego dnia będziemy świadkami bardzo bliskiego złączenia Księżyca z Jowiszem. Nasz satelita, który w tym czasie będzie w pełni, znajdzie się tylko jeden stopień kątowy od największej planety Układu Słonecznego. To tyle, co dwie średnice Srebrnego Globu.

    Zjawisko będzie doskonale widoczne gołym okiem. Jowisz jest zawsze bardzo jasnym obiektem na niebie. Tym razem sytuacja będzie wręcz idealna, ponieważ planeta jest w okresie opozycji, czyli po przeciwnej stronie Ziemi, niż Słońce. Oznacza to, że jest też najbliżej naszej planety i świeci najjaśniej.

    Koniunkcję będzie można obserwować przez całą noc, jednak podczas jej trwania nastąpią 3 najciekawsze momenty. Pierwszy warty szczególnej uwagi to czas tuż po zachodzie Słońca, gdy niebo zaczyna ciemnieć. Pół godziny po tym, jak nasza gwiazda schowa się za horyzont, zobaczymy nad wschodnim horyzontem Księżyc i Jowisza na pięknym ciemno-błękitnym niebie. Drugi z ciekawych momentów to czas największego zbliżenia się Księżyca do Jowisza. Nasz satelita będzie sukcesywnie zmniejszał swój dystans do planety, a kulminacyjny moment nastąpi około godziny 1 w nocy. Po tym czasie obiekty zaczną oddalać się od siebie. Trzeci z ciekawych momentów złączenia będzie tożsamy z pierwszym i wystąpi nad ranem. W identycznych warunkach, tj. pół godziny przed wschodem Słońca, ujrzymy piękny widok obu obiektów na granatowym tle nieba. Tym razem nad zachodnim horyzontem i w nieco zmienionej już ruchem obu ciał niebieskich konfiguracji wobec siebie.

    Przy tak bliskiej koniunkcji warto spojrzeć na oba obiekty przez lornetkę lub mniejszy teleskop. Przy użyciu małych powiększeń zobaczymy Księżyc i Jowisza naraz w polu widzenia! Co więcej, z pewnością dostrzeżemy też 4 księżyce galileuszowe, które krążą wokół planety! Musimy koniecznie zadbać o stabilizację optyki. Szczególnie patrząc przez lornetkę, oprzyjmy ją o coś, lub wesprzyjmy łokcie o stabilny obiekt. Robiąc zdjęcie, możemy uwiecznić wszystkie ciała niebieskie naraz. Eksperymentujemy z czułością ISO i czasem naświetlania tak, aby na fotografii dobrze naświetlił się Jowisz. Księżyc będzie na takich ustawieniach prześwietlony ze względu na sporą różnicę w jasności obiektów, lecz w ten sposób „złapiemy” je oba w kadrze. Używając obiektywu o długich ogniskowych możemy również uwiecznić księżyce jowiszowe w kadrze razem z planetą i naszym Księżycem 🙂

    Poniżej znajduje się grafika prezentująca zjawisko w programie Stellarium (kliknij, by powiększyć).

    Udanych obserwacji!

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Półcieniowe zaćmienie Księżyca 10-11 lutego 2017

    Jedno z najciekawszych (przewidywalnych) zjawisk astronomicznych 2017 roku wydarzy się w nocy z 10 na 11 lutego. Zobaczymy wtedy półcieniowe zaćmienie Księżyca. Nasz satelita dosłownie o włos muśnie cień Ziemi, stąd też zaćmienie to będzie dość dobrze widoczne dla obserwatorów.

    Kiedy i jak obserwować?

    Zaćmienie rozpocznie się o 23:34 10 lutego, a zakończy się o 3:53 11 lutego. Maksymalna faza zaćmienia nastąpi o 1:44 11 lutego. Wtedy to Księżyc będzie w 99% skąpany w półcieniu Ziemi.

    Z racji faktu, że półcień Ziemi jeść dość jasny, zjawisko będzie najlepiej widoczne w pobliżu fazy maksymalnej, czyli przed godziną 2:00. Wtedy to „górna” część Srebrnego Globu, patrząc z Ziemi, będzie wyraźnie ciemniejsza. Różnice w naświetleniu tarczy księżycowej może być nam ciężko dostrzec gołym okiem, dlatego warto użyć lornetki. Najlepszy efekt uzyskamy jednak robiąc zdjęcie Księżyca. Jeśli mamy obiektyw powiększający obraz wystarczająco dużo, by tarcza księżycowa była na zdjęciach sporym dyskiem, zobaczymy efektowne pociemnienie przy jego krawędzi. Oczywiście musimy tak dobrać czas ekspozycji, aby obraz Księżyca nie był prześwietlony lub całkowicie niedoświetlony. Można śmiało eksperymentować, czasu jest dużo 🙂

    Przebieg zaćmienia wyglądać będzie następująco (źródło: shadowandsubstance.com):

    Czytaj dalej!!  Post ID 1739

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Złączenie Księżyca z Wenus

    Ostatniego dnia stycznia dojdzie do widowiskowego złączenia Księżyca z Wenus, ale także i Marsem. Planety będą oddalone od siebie i od naszego satelity zaledwie o kilka stopni.

    Wenus i Ksiezyc 31.01.2016

    Zjawiska możemy wyszukiwać już po zmierzchu na południowo-zachodnim niebie. Z łatwością odnajdziemy jasne obiekty, jakimi są Wenus oraz Księżyc w postaci wąskiego sierpa. Mars ukaże nam się, gdy niebo ściemni się bardziej. Planeta jest bowiem daleko od nas i świeci dość słabo.

    Złączenie będzie można obserwować do około godziny 20:00.

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Złączenie Księżyca z Wenus

    Piękny widok czeka tych, którzy spojrzą wieczorem 3 grudnia 2016 na południowo-zachodnie niebo. Od tygodni swoim blaskiem zachwyca tam Wenus. Tego dnia jednak zobaczymy tam również Księżyc, który w postaci wąskiego sierpa znajdzie się dokładnie nad planetą. Całości widowiska dopełni Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, która przeleci obok tej pary, patrząc z niektórych obszarów Polski.

    Złączenie Księżyca z Wenus będzie widoczne po zapadnięciu zmroku, od około godziny 16:00. Oba ciała niebieskie znajdziemy na wysokości kilkunastu stopni nad południowym horyzontem. To dość sporo, bo tyle, ile na niebie wyznaczyłoby kilkanaście cm na linijce wyciągniętej prosto przed siebie. Polecam jednak zapewnić sobie miejsce do obserwacji pozbawione przeszkód w postaci budynków i roślin, bo z biegiem czasu obiekty będą kierować się w stronę zachodu i zmniejszać swoją wysokość.

    Czysty widok na południowo-zachodni widnokrąg przyda się na jeszcze jedną atrakcję. Otóż obserwatorzy z południowych części Polski zobaczą przelot Międzynarodowej Stacji Kosmicznej w pobliżu Wenus. Stacja pojawi się na wysokości kilku stopni, pod planetą, około 17:34. Np. z Krakowa zobaczymy widok Księżyca, planety oraz ISS w jednej linii! O 17:36 stacja minie czerwonego Marsa, który świeci trochę dalej na lewo od Księżyca. O 17:38 ISS nagle zniknie z powodu wejścia w cień Ziemi.

    Obserwatorzy z pozostałych obszarów Polski również zobaczą ISS, lecz w nieco różnych odległościach od Wenus i Marsa. Na pewno ją zobaczycie, patrząc w stronę Księżyca i planet.

    Stacja widoczna jest jako bardzo jasny biały punkt przesuwający się po niebie.

    Złączenie potrwa do około 18:00, gdy Wenus będzie już bardzo nisko na niebie i przestanie być widoczna.

    Źr.: Stellarium
    Źr.: Stellarium
    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Największy SuperKsiężyc od 70 lat!

    Długo zastanawiałem się, jak nazwać to zjawisko. MegaKsiężyc? MegaSuperKsiężyc? SuperEkstraKsiężyc? W końcu zdecydowałem się na pozostawienie tradycyjnej nazwy – SuperKsiężyc. Nie będzie to jednak taki sam SuperKsiężyc, z jakim mamy do czynienia co kilka miesięcy. 14 listopada 2016 roku czeka nas bowiem wyjątkowa superpełnia Księżyca. Nie było takiej od prawie 70 lat i nie będzie przez kolejnych prawie 20!

    Ze zjawiskiem SuperKsiężyca mamy do czynienia, gdy pełnia wystąpi w okresie największego zbliżenia naszego satelity do Ziemi. Przyjęło się mówić, że jest to przedział od 90% do 100% największego możliwego zbliżenia Księżyca do naszej planety – tak zwanego perygeum. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat przyczyn występowania zjawiska SuperKsiężyca w kontekście jego orbitowania wokół Ziemi, przeczytaj ostatni akapit tego wpisu.

    SuperKsiężyc 14.11.2016
    Porównanie wielkości – MiniKsiężyc 22.04.2016 (odl. ponad 405 tys km) i SuperKsiężyc 14.11.2016 (odl. ~356 tys km) (kliknij, aby powiększyć)

    Czytaj dalej!!  Post ID 1739

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather