• Zakrycie i odkrycie Aldebarana przez Księżyc

    Doczekaliśmy się ciekawego zjawiska zakryciowego w 2017 roku. 28 kwietnia Księżyc najpierw zakryje, a potem odkryje jedną z najjaśniejszych gwiazd na ziemskim niebie – Aldebarana. Aldebaran (arabska nazwa – Oko Byka) to najjaśniejsza gwiazda w konstelacji Byka. Zjawisko wystąpi wczesnym wieczorem na dość jasnym jeszcze niebie, lecz powinno być doskonale widoczne przez lornetki i oczywiście większe sprzęty optyczne.

    W dniu zjawiska Księżyc będzie miał kształt bardzo wąskiego sierpa, ponieważ będzie tuż po nowiu. Dzięki temu widok będzie jeszcze ciekawszy. Do zakrycia i odkrycia dojdzie nad zachodnim horyzontem, gdzie powinniśmy odszukać naszego satelitę. Będzie on znajdował się kilkanaście stopni nad linią widnokręgu. To około kilkunastu cm na linijce trzymanej na wyciągniętej przed siebie ręce. Księżyc jest jednak na tyle jasny, że ta metoda okaże się zbędna i po prostu zobaczymy go na niebie bez żadnego problemu 🙂 Następnie za pomocą lornetki lub silniejszego sprzętu powinniśmy znaleźć gwiazdę -Aldebarana – tuż przy jego tarczy, po lewej stronie.

    Czytaj dalej!!  Post ID 1859

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Bliskie spotkanie Księżyca z Jowiszem

    Począwszy od zmierzchu 10 kwietnia aż do rana kolejnego dnia będziemy świadkami bardzo bliskiego złączenia Księżyca z Jowiszem. Nasz satelita, który w tym czasie będzie w pełni, znajdzie się tylko jeden stopień kątowy od największej planety Układu Słonecznego. To tyle, co dwie średnice Srebrnego Globu.

    Zjawisko będzie doskonale widoczne gołym okiem. Jowisz jest zawsze bardzo jasnym obiektem na niebie. Tym razem sytuacja będzie wręcz idealna, ponieważ planeta jest w okresie opozycji, czyli po przeciwnej stronie Ziemi, niż Słońce. Oznacza to, że jest też najbliżej naszej planety i świeci najjaśniej.

    Koniunkcję będzie można obserwować przez całą noc, jednak podczas jej trwania nastąpią 3 najciekawsze momenty. Pierwszy warty szczególnej uwagi to czas tuż po zachodzie Słońca, gdy niebo zaczyna ciemnieć. Pół godziny po tym, jak nasza gwiazda schowa się za horyzont, zobaczymy nad wschodnim horyzontem Księżyc i Jowisza na pięknym ciemno-błękitnym niebie. Drugi z ciekawych momentów to czas największego zbliżenia się Księżyca do Jowisza. Nasz satelita będzie sukcesywnie zmniejszał swój dystans do planety, a kulminacyjny moment nastąpi około godziny 1 w nocy. Po tym czasie obiekty zaczną oddalać się od siebie. Trzeci z ciekawych momentów złączenia będzie tożsamy z pierwszym i wystąpi nad ranem. W identycznych warunkach, tj. pół godziny przed wschodem Słońca, ujrzymy piękny widok obu obiektów na granatowym tle nieba. Tym razem nad zachodnim horyzontem i w nieco zmienionej już ruchem obu ciał niebieskich konfiguracji wobec siebie.

    Przy tak bliskiej koniunkcji warto spojrzeć na oba obiekty przez lornetkę lub mniejszy teleskop. Przy użyciu małych powiększeń zobaczymy Księżyc i Jowisza naraz w polu widzenia! Co więcej, z pewnością dostrzeżemy też 4 księżyce galileuszowe, które krążą wokół planety! Musimy koniecznie zadbać o stabilizację optyki. Szczególnie patrząc przez lornetkę, oprzyjmy ją o coś, lub wesprzyjmy łokcie o stabilny obiekt. Robiąc zdjęcie, możemy uwiecznić wszystkie ciała niebieskie naraz. Eksperymentujemy z czułością ISO i czasem naświetlania tak, aby na fotografii dobrze naświetlił się Jowisz. Księżyc będzie na takich ustawieniach prześwietlony ze względu na sporą różnicę w jasności obiektów, lecz w ten sposób „złapiemy” je oba w kadrze. Używając obiektywu o długich ogniskowych możemy również uwiecznić księżyce jowiszowe w kadrze razem z planetą i naszym Księżycem 🙂

    Poniżej znajduje się grafika prezentująca zjawisko w programie Stellarium (kliknij, by powiększyć).

    Udanych obserwacji!

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Zbliżenie komety 41P/Tuttle–Giacobini–Kresák do Ziemi

    Pierwszy weekend kwietnia 2017 zapowiada się pod znakiem komety. Do Ziemi zbliży się bowiem kometa 41P/Tuttle-Giacobini-Kresák, jednocześnie osiągając peryhelium – odległość najbliższą Słońcu. Oznacza to sporą jasność i możliwość obserwacji 41P już przez lornetkę.

    41P to kometa krótkookresowa z rodziny jowiszowych. Obiega ona Słońce w nieco poniżej 5.5 roku. Nie każdy jej powrót w okolice naszej gwiazdy jest widowiskowy. W tym roku będzie jednak inaczej. Kometa bowiem w czasie największego jej zbliżenia do Słońca znajdzie się również bardzo blisko Ziemi. Takiemu układowi sprzyja również fakt, że minimalny dystans 41P od Słońca wynosi prawie tyle samo, co odległość Ziemi od naszej gwiazdy. 1 kwietnia kometa minie Ziemię w odległości jedynie 21 mln km. To tylko 50 razy dalej, niż dystans dzielący nas od Księżyca.

    Czytaj dalej!!  Post ID 1859

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Przeloty ISS nad Polską

    Od 30 marca do połowy kwietnia nad Polską będziemy mogli obserwować wieczorne przeloty Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). Biały, jasny punkt będzie się przemieszczał z zachodu na wschód każdego wieczoru o różnych porach. Dokładne informacje o najciekawszych przelotach będę umieszczał na facebookowym fan page’u Amatorzy Nocnego Nieba.

    Źródło: http://www.universetoday.com
    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather
  • Wenus wieczorem, Wenus rano

    Niezwykła sytuacja ma aktualnie miejsce na wieczornym i porannym niebie. Wenus – najjaśniejsza planeta widoczna z Ziemi jest widoczna przez najbliższe dni zarówno po zachodzie, jak i przed wschodem Słońca. Kolejna taka okazja na obserwacje Wenus po zmierzchu o świcie wystąpi dopiero w 2025 roku.

    Planeta Wenus w normalnych okolicznościach obserwowalna jest albo wieczorem, albo rano. Wynika to z faktu, że znajduje się ona albo po wschodniej albo po zachodniej stronie Słońca. Dlatego też Wenus zachodzi później, niż nasza gwiazda (widoczność wieczorna) lub zanim Słońce wzejdzie (widoczność wschodnia).

    Wenus wieczorem i rano 18/19 marca 2017 (źr. Stellarium)
    Wenus wieczorem i rano 18/19 marca 2017 (źr. Stellarium)

    Czytaj dalej!!  Post ID 1859

    Facebooktwittergoogle_plusmailby feather